περιοδικό "ΛΑΪΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ"

Θόδωρος Αγγελόπουλος

2012-01-30T23:57:00.006+02:00

Για το κατευόδιο στον Θόδωρο Αγγελόπουλο, δημοσιεύω εδώ σήμερα την πρώτη σελίδα από το σενάριο της πρώτης του μεγάλου μήκους ταινίας "Αναπαράσταση", που βρισκόταν από το 1969 στα συρτάρια μου.

Την εποχή εκείνη - μέσα στη δικτατορία - έψαχνε να βρεί ένα έγκλημα και με αφορμή αυτό να οικοδομήσει ό,τι είχε στο μυαλό του την εποχή εκείνη για το σινεμά. Ψάξαμε μαζί στο αρχείο της εφημερίδας "Το βήμα" και βρήκαμε αρκετά εγκληματα. Επέλεξε αρχικά δύο, ένα που είχε γίνει στη Χαλκίδα και ένα κάπου στην Ήπειρο. Και τελικά προέκρινε το δεύτερο. Έκατσε κι έγραψε το σενάριο - αν θυμάμαι καλά μόνος του - και κάποια στιγμή μου έφερε ένα δακτυλογραφημένο αντίγραφο. Λίγο αργότερα βρήκε τον εφοπλιστή Παπαλιό που χρηματοδότησε το εγχείρημα και έκανε τα γυρίσματα με πρωταγωνίστρια μια κυρία που δεν είχε καμμιά σχέση με το σινεμά ή με το θέατρο. Ήταν μια ωραία ταινία, κατά τη γνώμη μου, που έγινε η αφετηρία για την εν συνεχεία πορεία του.

Σήμερα, προφανώς δέν θέλω να κάνω καμμιά ανάλυση ή αποτίμηση του έργου του ή να μιλήσω για τα χαρίσματα ή και τα κουσούρια του όπως έκανε ο ανάγωγος Δανίκας στα Νεα. Ένα αποχαιρετισμό σ' έναν, τα χρόνια εκείνα, φίλο, που ήταν από τους λίγους που τροφοδότησε τα νεανικά όνειρα πολλών ανθρώπων, ανάμεσα στους οποίους είμουνα κι εγώ.

Αντίο, Θόδωρε.

Γ.Κ.

ΠΟΛΥΣ ΚΕΡΜΑΝΙΔΗΣ - ΠΡΟΣ ΑΙΜΟΔΟΤΕΣ

2012-01-19T17:37:00.003+02:00

Ο παλιός λαϊκός τραγουδιστής Πόλυς Κερμανίδης είναι σοβαρά άρωστος κι έχει ανάγκη από αίμα. Όποιος θέλει και μπορεί ας πάει στο 251 νοσοκομείο της Αεροπορίας από 9 το πρωϊ ως τη 1.30 το μεσημέρι.

Ηχολήπτες - studio. Μια επίσκεψη

2012-01-10T22:47:00.003+02:00

Σηκώθηκε προχθές το βράδυ - μέσα στην παγωνιά - από τα Πατήσια και ήρθε στο γραφείο του περιοδικού στο Παγκράτι, ο Στέλιος Γιαννακόπουλος, 82 ετών, ο παλιότερος εν ζωή ηχολήπτης της Columbia.

Συνταξιούχος, εδω και αρκετά χρόνια, αποφάσισε τώρα τελευταία, να κάνει μιά έρευνα για τα studio, τους ηχολήπτες, τους παραγωγούς, τις εταιρίες δίσκων και γενικά για όλον τον κόσμο της δισκογραφίας! Στο πλαίσιο της έρευνάς τους αυτής, συναντάει κόσμο, κυρίως παλιούς, αλλά και κάποιους πιό νέους, που είχαν ή και έχουν ακόμα κάποια σχέση με τα ζητήματα που τον απασχολούν.

Ο Γιαννακόπουλος, ιστορικό πρόσωπο της ηχοληψίας, κάνει τη δουλειά αυτή από το 1954. Στην Columbia προσελήφθη το 1962, έτοιμος ηχολήπτης, με πολύ καλές γνώσεις ηλεκτρονικής, αλλά και μουσικής. Υπήρξε ένας σοβαρός και πολύ έγκυρος τεχνικός ήχου με εξαιρετικές δουλειές στο ενεργητικό του, από Τσιτσάνη και Καζαντζίδη μέχρι Χατζηδάκι και Λοϊζο. Για το λόγο αυτόν πιστεύω οτι θα κάνει πολύ καλή δουλειά.

Στην προχθεσινή (τρίτη κατά σειρά) συνάντησή μας στο περιοδικό, είπαμε πολλά και ελπίζω σε μελλοντικό τεύχος του περιοδικού θα αποτυπωθούν σε έκταση. Για την ώρα, τιμής ένεκεν, βάζω εδώ στο blog έναν κατάλογο των ηχοληπτών της Columbia έτσι όπως μου τους ανέφερε ο (γώριμός μου από το 1973!) Στέλιος.

Κατά σειρά λοιπόν: Αρεταίος, Κανελλόπουλος, Γιαννακόπουλος, Κωνσταντόπουλος, Μακρής, Φιλιππίδης, Καννής, Τζάννες, Παπαϊωάννου και Ράϊνινγκ.

Με την ευκαιρία προσθέτω ακόμη τα βασικά σταδια της ηχοληψίας στα ιστορικά studio: Από τις αρχές της δεκαετίας του 30 στο "κερί", στην πρώτη φάση με ένα μικρόφωνο και αργότερα με δύο. Από το 1954-55 στο μαγνητόφωνο σε κονσόλα με 8 εισόδους μικροφώνων, αλλά με μία έξοδο για μονοφωνική εγγραφή. Το 1964 εγκαινιάζονται τα δύο υπερσύγχρονα για την εποχή νέα studio, αλλά και πάλι τα πρώτα χρόνια σε μικρή ταινία (1/4 της ίντσας) και αργότερα σε πολυκάναλα μαγνητόφωνα με όλες τις νέες τότε δυνατότητες ...

Ευχές κτλ

2011-12-26T00:15:00.002+02:00

Χρόνια πολλά και καλά στους αναγνώστες του περιοδικού, στους φίλους τους λαϊκού τραγουδιού και σ΄όλον τον κόσμο.
Και σ' όσους ρωτούν για τα δικά μας, τους λέμε οτι είμαστε σε περίοδο συζητήσεων, διαβουλεύσεων και στοχασμών... Σύντομα, πάντως, θα έχουμε να ανακοινώσουμε κάτι.

Βιβλίο για το Φαληρέα

2011-12-16T02:22:00.003+02:00

Ο Τάσος Φαληρέας ήταν ένας πολύ ιδιαίτερος, ένας ξεχωριστός άνθρωπος του τραγουδιού. Δούλεψε στη δισκογραφία 35 χρόνια στις μεγάλες εταιρίες και ταυτόχρονα ήταν το πιό αυθεντικό underground άτομο, όχι μονο του τραγουδιού, αλλά και της κοινωνικής ζωής της Αθήνας στα δημιουργικά χρόνια των δεκαετιών 1960-1980. Από τους πιό έγκυρους πρεσβευτές του αμερικάνικου ρόκ στην Ελλάδα, προσχώρησε έγκαιρα στο ελληνικό λαϊκό τραγούδι και ως παραγωγός δίσκων στη Λυρα, στην Columbia και στην CBS έπαιξε πολύ σημαντικό και θα έλεγα απελπισμένα ανασταλτικό ρόλο στην προϊούσα απαξίωση του δικού μας τραγουδιού. Γιατί μεταξύ άλλων ήταν αθεράπευτα αισιόδοξος και ρομαντικός. Και επίσης ήταν εύστροφος, οξυδερκής και στοχαστικός άνθρωπος μέσα στον επιφανειακό μπλαζεδισμό του.

Γεννήθηκε το 1941 στην Αθήνα και πέθανε το 2000. Μεταξύ των άλλων δραστηριοτήτων έγραψε δημοσιογραφικά κείμενα για τη μουσική, αλλά και κάποια λογοτεχνικά, επηρεασμένος από το κίνημα των μπητνικς και από τους σουρεαλιστές. Τα κείμενά του αυτά - μαζί με κάποια εισαγωγικά σημειώματα φίλων του - συγκέντρωσε ο φιλόλογος και εκδότης Μανόλης Σαββίδης και τα εξέδωσε σέ έναν τόμο 360 σελίδων, με τίτλο "Τάσος Φαληρέας, Χαριστική Βολή", στις εκδόσεις Ιστός.

Πολύ καλό βιβλίο και πολύ ιδιαίτερο, όπως ήταν κι ο Τάσος.

ΣΩΤΙΑ ΤΣΩΤΟΥ

2011-12-14T00:49:00.003+02:00

"Ξέρουμε να δίνουμε

κι όχι να ζητάμε"

Με συγκίνηση αποχαιρετώ την συμπατριώτισσά μου και παλιά συνάδελφο στη δημοσιογραφία, την εξαιρετική στιχουργό Σώτια Τσώτου, που πέθανε το Σάββατο, 69 χρονώ, από καρκίνο και κηδεύεται σήμερα Τετάρτη 2.30 το μεσημέρι στο Πρώτο Νεκροταφείο της Αθήνας.

Είχε το χάρισμα του στιχουργού. 'Εγραψε μεγάλες επιτυχίες, με κορυφαία - νομίζω - το "Νάτανε το 21" με τον Κουγιουμτζή. Την υπεραγαπούσε ο Καζαντζίδης κι έλεγε οτι ήταν "η νέα Παπαγιαννοπούλου". Σίγουρα έφερε καινούργια θέματα στο ελληνικό τραγούδι και ό,τι έγραφε το αισθανόταν στ΄ αλήθεια.

Την αποχαιρετούμε με αγάπη και πολλή θλίψη.

Γ.Ι.Κ.

ΕΡΤ, Απεργία - κάτι σκέψεις

2011-12-05T00:42:00.005+02:00

Κουτσή, στραβή κι ανάποδη (και, βεβαίως, και σπάταλη), τώρα με την απεργία των κρατικών καναλιών, καταλάβαμε πόσο μας λείπει η ΕΡΤ. Τα τρία κρατικά κανάλια είχαν καλές, μέτριες και κακές εκπομπές. Και πάντως, παρά τις προσπάθειες κάποιων να κάνουν την κρατική τηλεόραση "ανταγωνιστική" της ιδιωτικής, συνολικά κάτι είχε μείνει από τη λογική που πρέπει να έχουν τα δημόσια ΜΜΕ. Δηλαδή τη λογική της προσφοράς στο κοινωνικό σύνολο, της παρουσίασης έργων πολιτισμού, του σεβασμού του τηλεθεατή και γενικώς την λειτουργία με βάση κάποιους κανόνες.

Είναι κάποιες εκπομπές που μας εκνευρίζουν: Κάποιες ανεπαρκέστατες κυρίες που τάχα ασχολούνται με πολιτιστικά θέματα, αλλά είναι στην ουσία του ίδιου επιπέδου με την Τατιάνα Στεφανίδου. Κάτι άλλες βαρετές εκπομπές που δεν έχουν καμμιά αναφορά, ούτε στον πολιτισμό, ούτε στην πληροφόρηση, αλλά προφανώς γίνονται είτε γιατί κάποιος έβαλε κάποιους ή κάποιες για να τους βολέψει ή για να κερδίζουν χρήματα διάφοροι επιτήδειοι με εξωτερικές ή μικτές παραγωγές. Τον κατάλογο θα μπορούσε να τον συνεχίσει ο καθένας από μάς μόνος του... Όμως, υπάρχουν: Οι σοβαρές (άν και φλύαρες) έιδήσεις. Επίσης η αξιοπρεπέστατη πρωϊνή ενημερωτική εκπομπή της Μαρίας Σαράφογλου. Τα δημοτικά τραγούδια αν και σε μια παρωχημένη και στείρα παρουσίαση, τα πιό καλά ντοκυμανταίρ, το "Έχει γούστο της Τσουκαλά", με πραγματικά πλούσια και σοβαρή θεματογραφία, οι "Ανιχνεύσεις" του Σαββίδη και "Ο τόπος και το τραγούδι του" στην ΕΤ 3 (αν και εκεί υπάρχει μπάχαλο στο πρόγραμμα) και μερικές ακόμα αρκετά καλές εκπομπές.

Τέλος πάντων, αυτές τίς μέρες αναγκαζόμαστε να βλέπουμε τα απαίσια ιδιωτικά κανάλια, αυτά που έπαιξαν τον πιο άθλιο ρόλο για την δημιουργία της σημερινής ξεφτίλας στην ελληνική κοινωνία, αυτά που δημαγωγούν ασύστολα και κολακεύουν και κοροϊδεύουν τον κόσμο, αυτά που κατάφεραν να κάνουν τους πολιτικούς "κότες", όπου ο κάθε αγράμματος και άσχετος δημοσιογραφίσκος τους κάνει μαθήματα και τους βρίζει εν ονόματι "των δικαίων του λαού".

Κλείνοντας θυμάμαι την θλιβερή περίοδο 1988-89 όταν ΟΛΟΙ οι πολιτικοί πανηγύριζαν για την δημιουργία της "ελεύθερης" τηλεόρασης, η οποία έφτασε να γίνει το σημερινό έκτρωμα, κυρίως εξαιτίας - πράγματι - των ίδων των πολιτικών οι οποίοι αντί να εφαρμόσουν νόμους καί κανόνες, προσπάθησαν αφενός να πάρουν με το μέρος τους τους καναλάρχες/εργολάβους/προμηθευτές και αφετέρου διατήρησαν ένα καθεστώς ημιπαρανομίας πιστεύοντας οτι έτσι θα μπορούν να τους εκβιάζουν.

Αλλοίμονό τους!...Και το χειρότερο: αλλοίμονό μας...

(Στη φωτογραφία ο μεγάλος συνθέτης Τάκης Σούκας - όχι βεβαίως σε ιδιωτικό κανάλι...)

Γ.Ι.Κ.

μπουζουξήδες - οδηγός

2011-11-20T22:13:00.002+02:00

Ένα εξαιρεικό και πολύ πλούσιο site έχει στήσει φίλος που αγαπάει πολύ το μπουζούκι και τους μπουζουξήδες. Μπορεί να δει κανείς πού παίζει ο κάθε καλλιτέχνης ανά πάσα μέρα στην Αθήνα.
Μάλιστα με μια γρήγορη ματιά διαπιστώνουμε οτι έγινε πολύ σύντομα πραγματικότητα αυτό που διαφαινόταν πριν από κανά δυό χρόνια και το οποίο επιτάχυνε η κρίση: Μικρά σχήματα (δυο τριών ατόμων) σε μικρά μαγαζιά, μεζεδοπωλεία και ταβέρνες, τα περισσότερα με καλές τιμές. Κι ένα δεύτερο: Υπάρχει κάτι να πάει κανείς οποιαδήποτε μέρα της εβδομάδας! Μάλιστα κάποιοι μουσικοί δουλεύουν κάθε μέρα, έξη ή και επτα μέρες τη βδομάδα! Κι όπως έλεγε φίλος μουσικός, "άν δούλευα τόσες μέρες, τότε που ήταν καλά τα μεροκάματα, σήμερα θα είχα μια πολυκατοικία"... Τώρα, ίσα ίσα που φτάνουν για το νοίκι, τη ΔΕΗ και τα άλλα, τα απολύτως απαραίτητα - αν φτάνουν.
www.aptaliko.gr

"Λαϊκο Τραγούδι", τεύχος 28, αυτοκριτική.

2011-11-12T02:45:00.002+02:00

Τραγελαφικά πράγματα έχουν γίνει με την κυκλοφορία του τεύχους 28 του περιοδικού μας τους τελευταίους μήνες. Πιστεύαμε και γράφαμε σ' αυτό το blog οτι το περιοδικό είχε βγεί κανονικά στα περίπτερα της Αθήνας από τις αρχές Σεπτεμβρίου. Όμως, φεύ!.. Είχε γίνει λάθος - λέει - και βγήκαν τα προηγούμενα διπλά τεύχη της προσφοράς, αντί για το καινούργιο... Μας τηλεφωνούσαν οι αναγνώστες για να μας πουν οτι δεν το εύρισκαν και δεν τους πιστεύαμε. Λέγαμε, ότι ίσως δεν πήγε παντού, ή ότι σε κάποια σημεία πώλησης έξαντλήθηκε. Κι όμως είχαν δίκιο. Το περιοδικό δεν είχε κυκλοφορήσει στην Αθήνα,με κάποιες μικροεξαιρέσεις σε κάποιους κεντρικούς πάγκους της Ομόνοιας.

Δέν έχει νόημα να περιγράψουμε το πώς και το γιατί έγινε αυτό το απερίγραπτο γεγονός, αλλά μπορούμε να σας πούμε ότι τώρα μας διαβεβαιώνουν αρμοδίως, πως από αύριο Σάββατο 12 Νοεμβρίου- ΠΡΑΓΜΑΤΙ - θα κυκλοφορήσει...Να το δούμε και να μην το πιστέψουμε...

Άγγελος Σκορδίλης

2011-11-03T20:48:00.003+02:00

Εξαιρετικός κιθαρίστας (με γνώση του αμερικάνικου μπλούζ), καλός συνθέτης και ένας καλόκαρδος άνθρωπος ήταν ο Άγγελος Σκορδίλης που έφυγε χθές από τη ζωή, στα 52 του, βασανισμένος από τον καρκίνο.

Είχε κατέβει στη δεκαετία του ΄80 από τη Θεσσαλονίκη και έκανε τον πρώτο του δίσκο στη "Λύρα". Ακολούθησαν κι άλλες δισκογραφικές δουλειές του και εμφανίσεις κυρίως σε μικρά μαγαζιά. Αρκετά χρόνια είχε συνεργαστεί και με μικρά σχήματα του ρεμπέτικου, το οποίο αγαπούσε ιδιαίτερα.

Η κηδεία του Αγγελου Σκορδίλη θα γίνει αύριο Παρασκευή στη 1 το μεσημέρι στο νεκροταφείο του Σχιστού.

Τον αποχαιρετούμε με αγάπη.

Ένα σχόλιο για τα πολιτικά

2011-10-27T21:07:00.003+03:00

Επειδή στο περιοδικό "Λαϊκό Τραγούδι" ποτε δεν αποφύγαμε να πούμε τη γνώμη μας για τα πολιτικά (αντίθετα, μάλιστα: πολλά από όσα συμβαίνουν σήμερα και κυρίως την διάλυση κράτους και κοινωνίας τα λέγαμε με κουαραστική επιμονή όλα τα τελευταία χρόνια), αρκετοί φίλοι μας λένε γιατί δεν παίρνουμε θέση, στο blog αυτό, για τη σημερινή κρίση.
Ας πούμε λοιπόν τι καταλαβαίνουμε σήμερα.
1. Η Τρόικα και η κυβέρνηση Παπανδρέου ως την ώρα αυτή απέτυχαν (εκ του αποτελέσματος φαίνεται) να αντιμετωπίσουν την κρίση. Το μόνο που έκαναν ήταν να επιβάλουν δυσβάσταχτους φόρους και μεγάλες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις σ' αυτούς που πάντα πλήρωναν.
2. Οι δεξιές ηγεσίες των μεγάλων ευρωπαϊκών κρατών εξακολουθούν να βλέπουν τα πράγματα κάτω από το πρίσμα της άτεγκτης, δογματικής και κρετίνικης νεοφιλελεύθερης ιδεολογίας τους. Της αντίληψης δηλαδή που οδήγησε στο να καβαλήσουν οι μεγαλοι οικονομικοί παράγοντες ("αγορές" κτλ) τις πολιτικές ηγεσίες των χωρών της Ευρώπης. Που οδήγησαν στον κανιβαλικό καπιταλισμό των τελευταίων δεκαετιών. Με βάση τη νεοφιλελεύθερη αντίληψη έγινε και η χθεσινή συμφωνία της Συνόδου Κορυφής.
3. Οι ηγεσίες των πολιτικών κομμάτων της Ελλάδας, δεν μπορούν να κρύψουν οτι στο πίσω μέρος του κεφαλιού του έχουν το κομματικό και προσωπικό τους συμφέρον. Δεν μπορούν να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων.
4. Οι συνδικαλιστές επιμένουν στην ίδια νοοτροπία, αυτή που οδηγεί στα συντεχνιακά και προσωπικά τους συμφέροντα - και ας παν στο διάολο όλοι οι άλλοι.
5. Η κοινωνία έχει διαφθαρεί σε μεγάλο βάθος και σε μεγάλο πλάτος. Ο καθένας κοιτάζει "την πάρτη" του, με οποιονδήποτε τρόπο μπορεί. Κανόνες δεν υπάρχουν. Όποιος μιλάει για κανόνες εξακολουθεί να θεωρείται μαλάκας - μη γελιόμαστε. Όσο για τις κοινωνικές αντιδράσεις εναντίον των πολιτικών, είναι χωρίς γνώση και χωρίς στόχο. Κανείς δεν παραδέχεται οτι φταίει, μόνο οι άλλοι φταίνε...
Συμπέρασμα: Όποια οικονομικά μέτρα κι αν ληφθούν, όσα λεφτά κι αν μας δανείσουν οι τροϊκανοί, δεν πρόκειται να ορθοποδήσει η χώρα. Αν δεν αλλάξουμε ΟΛΟΙ - και φυσικά πρώτοι απ' όλους οι κάθε είδους ηγέτες - θα πηγαίνουμε από το κακό στο χειρότερο. Άλλωστε κανείς από τους ξένους δεν ενδιαφέρεται στην πραγματικότητα να μας σώσει. Το δικό τους συμφέρον κοιτάνε. Αν θέλουμε να σωθούμε πρέπει να το καταφέρουμε μόνοι μας, αλλάζοντας τρόπο σκέψης και συμπεριφοράς. Ως τώρα κανείς μας δεν παραδέχεται οτι φταίει. Μόνοι άλλοι φταίνε. Αν δεν αλλάξει αυτό, δεν θα καταφέρουμε και πολλά πράγματα....

ΑΧ ΣΤΕΛΙΟ, ΘΑ ΜΑΣ ΤΡΕΛΑΝΟΥΝ

2011-10-14T21:54:00.003+03:00

Δημοσιεύτηκαν τελευταία στο blog "Όγδο" - και όχι μόνο - κάποια κείμενα στα οποία οι συντάκτες τους προσπαθούν να συμφιλιώσουν μετά θάνατον τον Καζαντζίδη με το Νικολόπουλο και τον Νταλάρα.

Σ' αυτό εδώ το blog δεν ασχολούμαστε με προσωπικά θέματα, αλλά στην συγκεκριμένη περίπτωση το θέμα γίνεται λίγο κωμικοτραγικό.

Τέλος πάντων, αντί για άλλο σχόλιο - κι επειδή υπάρχει ο ισχυρισμός οτι μετά από τόσα χρόνια καταλαγιάζουν τα πράγματα και οτι οι πρωταγωνιστές θα "τα είχαν βρεί" - προτείνουμε, για παράδειγμα, στον Κ. Μπαλαχούτη να ρωτήσει σήμερα τον Χ. Νικολόπουλο τί γνώμη έχει για τον άνθρωπο Καζαντζίδη! Και να απαντήσει πράγματι ειλικρινά ο Νικολόπουλος, όχι με υποκρισίες και άλλα τέτοια "καλλιτεχνικά"...Ώστε να καταλάβουμε από την απάντηση αν πράγματι, θα συμφιλιόνονταν...

Μπουζουξήδες-μεζεδοπωλεία

2011-10-06T19:39:00.002+03:00

Αρκετοί καλλοί καλλιτέχνες του λαϊκού τραγουδιού - εκτός από τα Παρασκευοσάββατα - παίζουν τις καθημερινές σε μικρά μεζεδοπωλεία και ταβέρνες.
Ο Μανώλης Πάππος Παρασκευή, Σάββατο και Δευτέρα στην "Κληματαριά" στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας. Κάθε Τριτη με τον Σπύρο Γκούμα στο "Πυροφάνι" στα Καμίνια.
Ο Γιάννης Παπαβασιλείου-Βλάχος. Δευτέρα στο "Πές το κι έγινε" στο ΧαΪδάρι. Τρίτη στο "Εφήμερο" στα Εξάρχεια. Τετάρτη στο "Κουτούκι του Βαγγέλη", Καισαριανή. Πέμπτη και Παρασκευή "Άγγελος" στα Εξάρχεια.
Ο Νίκος Τατασόπουλος τις Τρίτες στο "Κουτούκι του Βαγγέλη", Καισαριανή. Πέμπτη στο "Ποτήρι" στο Νέο Ηράκλειο (Τα Παρασκευοσάββατα είναι στο "Ταξίμι").
Ο Κώστας Δουμουλιάκας Τρίτη στο "Κολιμπρί" στο Μέτς. Πέμπτη "Στα Όρια", Χολαργός. Κυριακή μεσημέρι "Στρατηγείο" Κερατσίνι. (Αργότερα, τα Παρασκευοσάββατα στο "Απτάλικο" στ0 Παγκράτι)

Ακης Πάνου, Τοπάλης

2011-10-04T20:16:00.003+03:00

Αυτή την Παρασκευή, 7 Σεπτεμβρίου, στις 8.30 το βράδυ θα γίνει στο πολιτιστικό κέντρο του Δήμου Ιλίου (Λιόσια) στην οδό Αγίου Φανουρίου 99, εκδήλωση αφιερωμένη στα τραγούδια του Άκη Πάνου, με βασικούς ερμηνευτές τον Μανώλη Τοπάλη και την Σοφία Εμφιετζή. Θα τους συνοδεύσει πολύ καλή λαϊκή ορχήστρα με επικεφαλής τον Χρήστο Κωνσταντίνου.

Ο Τοπάλης υπήρξε στενός φίλος του Πάνου και έχει ερμηνεύσει και δύο τραγούδια του σε πρώτη εκτέλεση. Και μόνο για τον Μανώλη Τοπάλη - που μπροστά του οι περισσότεροι σημερινοί τραγουδιστές είναι το τίποτα - αξίζει τον κόπο να πάμε.

-Στη φωτογραφία ο Τοπάλης με τον άλλο φίλο και συνεργάτη του, τρομερό συνθέτη και μπουζουξή Νίκο Καρανικόλα στο στούντιο που είχε φτιάξει ο δεύτερος στο σπίτι του στο Σκαραμαγκά.

Και στα περίπτερα

2011-09-25T13:01:00.002+03:00

Το νέο και πολύπαθο τεύχος 28 του περιοδικού "Λαϊκό Τραγούδι" κυκλοφορεί εδώ και λίγες μέρες και στα περίπτερα της Αθήνας και του Πειραιά. Θυμίζουμε οτι είχε πρωτοκυκλοφορήσει στην επαρχία για τεχνικούς λόγους.
Όποιος ενδιαφέρεται για τα περιεχόμενά του, μπορεί να δει τα βασικά σε προηγούμενη δημοσίευση.

"Η κρισις"

2011-09-24T22:44:00.003+03:00

Αγαπητός φίλος μου έφερε χθές το βράδυ ένα παλιό τραγουδάκι με τίτλο "Η κρίσις", του Κώστα Ρούκουνα, που το τραγουδάει ο ίδιος. Σύμφωνα με τα στοιχεία του φίλου μου, είναι ηχογραφημένο το 1933. Παραθέτω μόνο τους στίχους γιατί, πέραν τών άλλων, ο φίλος μου μού είπε οτι δεν μπορούμε να "ανεβάσουμε" το ηχογράφημα για νομικούς λόγους. Άλλωστε, για το περιεχόμενο τών στίχων έχει, αυτή την εποχή, σημασία να το γνωρίσουμε - η μουσική του είναι συμπαθητική μέν, αλλά όχι κάτι σπουδαίο. Το τραγούδι είναι σε ρυθμό συρτού χορού (4/4, αυτό που οι σημερινοί μουσικοί λένε "ρούμπα") και τονισμένο σε κλίμακα "χιτζάζ".
Οι στίχοι:
Οι φόροι και τα κόμματα φέραν αυτή την κρίση

που κάνουνε τον άνθρωπο να μην μπορεί να ζήσει.

Κι όλο τη φτώχεια πολεμά για να την ανικήσει

να βγάλει το ψωμάκι του το σπίτι του να ζήσει.

Αλλά κι αυτό αδύνατο για να το κονομήσει

και κάθε μέρα βλαστημά την έρημη την κρίση.

Όλος ο κόσμος τάχασε κι όλοι παραμιλούνε

και κάθε μέρα βλαστημούν την κρίση που περνούνε.

Στο ταξίμι που παίζει το βιολί πριν κλείσει το κομμάτι, ο Ρούκουνας έχει δύο μικρές πρόζες:

"Άντε να ζήσει η φτώχει και να πεθάνει η παλιοκρίση"

και

"Γειά σου Ογδοντάκη μου, παιδί μου, γειά σου"

2011-09-23T23:43:00.002+03:00

Είδα το απόγευμα στη Μπήλιω την εκπομπή για τον Καζαντζίδη και με την αφορμή αυτή θα γράψω δυο λέξεις. Δεν θα σχολιάσω την εκπομπή ούτε όσα λέγονται και γράφονται κατά καιρούς για τον Τραγουδιστή. Πολλοί φίλοι και θαυμαστές του, έχουμε κατά καιρούς κάνει αναλύσεις και σχόλια και έχουμε προσπαθήσει να αραδιάσουμε επιχειρήματα για να πείσουμε τους "άλλους" για την μεγάλη αξία του Στέλιου. Και όντως υπάρχουν πολλά τέτοια επιχειρήματα και υπάρχουν και αντικειμενικά γεγονότα, όπως και δηλώσεις επιφανών που δοξολογούν τον Καζαντζίδη. Κι εμείς προσπαθούμε να τα προβάλουμε γιατί μας τρώει το μαράζι που δεν καταλαβαίνουν το πόνο μας, δηλαδή την μεγάλη - και άδολη συνήθως - αγάπη και τον ενθουσιασμό μας για τον μεγάλο αυτόν τραγουδιστή.

Εν τέλει, αυτό που θέλω να πω σήμερα είναιν οτι όλα αυτά τα θεωρώ μάταια: Άμα οι άνθρωποι νοιώθουν αλλοιώς, τι να τα κάνουν τα επιχειρήματα και τα γεγονότα. Ήδη ο Στέλιος με τη ζωή και τα τραγούδια του, έχει καταφέρει να κάνει - τουλάχιστον όσους ασχολούνται με το τραγούδι - να τον εκτιμούν και να μην τολμούν να πούν κάτι αρνητικό για τη φωνή του -- ακόμα κι αν στο βάθος κάποιοι δεν τον γουστάρουν.

Εμείς πέρα από την εκτίμηση και τον σεβασμό έχουμε αληθινή και μεγάλη αγάπη για τον Στέλιο Καζαντζίδη και τα τραγούδια του. Αυτή είναι η διαφορά. Και δεν μπορόύμε να κάνουμε με το ζόρι τους άλλους να τον αγαπήσουν. Την αγάπη την νοιώθεις ή δεν τη νοιώθεις.

ΜΑΓΑΖΙΑ

2011-09-20T23:03:00.002+03:00

Ο Νίκος Τατασόπουλος είναι ήδη στο "Ταξίμι", με την Τσιρίδου και τον Παπατραγιάννη.
Άλλες πληροφορίες (για Παρασκευοσάββατα, μιλάμε):
Ο Δουμουλιάκας με τον Τζώρτζη θα είναι στο "Απτάλικο"
Ο Ντουνιάς με τον Αλτή στην "Αθηναίισσα"
Ο Κορακάκης σταθερά στη Μαγιοπούλα
Η Μαριώ στις Διαδρομές.
Θα υπάρξει σύντομα ενημέρωση για μεζεδοπωλεία κτλ, όπου θα παίζουν μεν μικρά σχήματα, αλλά μερικές φορές με δυνατούς μουσικούς.

Δεκαετία '50

2011-09-16T13:59:00.002+03:00

Σήμερα Παρασκευή 16 και αύριο Σάββατο 17 Σεπτεμβρίου, ο Μανώλης Πάππος, ο Κώστας Δουμουλιάκας και η Λίλυ Ριτσώνη θα παίξουν ρεμπέτικα και λαϊκά της δεκαετίας 1950-60, στις "Χίλιες και δυό νύχτες", Καραϊσκάκη 10 στου Ψυρή. Το πρόγραμμα αρχίζει στις 10.30

ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ-ΡΑΔΙΟΦΩΝΑ

2011-09-10T20:41:00.002+03:00

Για τη διπλή επέτειο - 80 χρόνια από τη γέννηση και 10 από το θάνατο - του Στέλιου Καζαντζίδη γίνονται διάφορες εκδηλώσεις κυρίως από τους πολυπληθείς (πέρασαν τους 50) συλλόγους που υπάρχουν σε όλη την Ελλάδα.

Στο ραδιόφωνο ο Γιώργος Τσάμπρας (Δεύτερο Πρόγραμμα της ΕΡΤ) από Δευτέρα 12 έως Πέμπτη 15 θα αφιερώσει τις εκπομπές του, 7-8 μμ, στα τραγούδια του Στέλιου, με τη συμμετοχή και καλεσμένων.

Στον "902", την Τετάρτη το βράδυ 8-10 ο Αρης Νικολαϊδης και ο Πάρης Μήτσου θα κάνουν επίσης αφιέρωμα στο Στέλιο.

Ευχές και πανηγύρια

2011-08-14T22:07:00.003+03:00

Χρόνια πολλά για τη μεγάλη γιορτή και με την ευκαιρία θυμίζουμε οτι σε όλη την Ελλάδα γίνονται μικρά και μεγάλα, καλά και μέτρια, πανηγύρια, τα οποία αν και περνάν τα χρόνια και ο κόσμος αλλάζει εξακολουθούν να κρατάνε σε μεγάλο βαθμό τη συνέχεια του δημοτικού τραγουδιού

Εδώ στην Αττική το μεγαλύτερο πανηγύρι του Δεκαπενταύγουστου είναι στη Χασιά, με ωραία ψητά και κρύες μπύρες.

Σε τρείς-τέσσερις μέρες είναι και το σπουδαίο πανηγύρι στο Μοναστηράκι στο Ξηρόμερο Αιτωλοακαρνανίας, που τό δόξασε ο αείμνηστος Τάκης Καρναβάς

(Η Φωτογραφία από άλλες εποχές, πανηγύρι στην Κούλουρη)

ΣΗΜΕΙΑ ΠΩΛΗΣΗΣ

2011-07-15T20:05:00.002+03:00

Το τεύχος 28 του περιοδικού Λαϊκό Τραγούδι, που κυκλοφορεί κανονικά στα περίπτερα της επαρχίας από την περασμένη εβδομάδα, θα διατίθεται και στην Αθήνα, για την ώρα στα εξής σημεία πώλησης:
Στο δισκοπωλείο Music Corner, Πανεπιστημίου 56.
Στο βιβλιοπωλείο Πολιτεία, Ασκληπιού 1
Στο βιβλιοπωλείο "Οδός Πανός", Διδότου 39 στα Εξάρχεια
Επίσης: σε κάποια ακόμη βιβλιοπωλεία και σε λίγους κεντρικούς πάγκους πώλησης εφημερίδων και περιοδικών στο κέντρο της Αθήνας.
Σε λίγο θα δημοσιεύσουμε στο site του περιοδικού πλήρη κατάλογο των σημείων πώλησης σε όλη την Ελλάδα, επειδή πολλοί αναγνώστες μας τηλεφωνούν οτι δεν μπορούν να το βρούν.

Τελικά κυκλοφορεί αύριο, Πέμπτη

2011-07-06T20:47:00.003+03:00

Δεν φτάναν όλα τα άλλα, έχουμε και τις δυσκολίες με τη διανομή, οι οποίες δεν έχουν τελειώσει (ο "πόλεμος" του πρακτορείου με τους εφημεριδοπώλες είναι στο πιό κρίσιμο σημείο του).

Τέλος πάντων, το τεύχος 28 του περιοδικού "Λαϊκό Τραγούδι" έφυγε σήμερα για την επαρχία και αύριο το πρωϊ θα είναι στα περίπτερα (Σε όλη τη ν Ελλάδα, εκτός της Αθήνας).

Παρακαλούμε τους φίλους να ειδοποιήσουν τον κόσμο που ενδιαφέρεται για το περιοδικό, επειδή άλλο τρόπο γνωστοποίησης δεν έχουμε.

"Λαϊκό Τραγούδι", τεύχος 28

2011-07-02T00:11:00.010+03:00

Την Δευτέρα ή την Τρίτη θα κυκλοφορήσει το νέο τεύχος του περιοδικού "ΛαΪκό Τραγούδι", μετά από διακοπή ενός έτους.

Το περιοδικό θα κυκλοφορήσει πρώτα εκτός Αθηνών, επειδή υπάρχουν προβλήματα διανομής στην Αθήνα. Και κάποια στιγμή θα βγεί και στα περίπτερα της πρωτεύουσας. Θα ειδοποιήσουμε σχετικά μέσα από αυτό το blog.
Μερικά από τα περιεχόμενα:

-Μικρό αφιέρωμα στον Μανώλη Ρασούλη, με τα λόγια των φίλων του, τη δισκογραφία και τα βιβλία του, ανέκδοτο κείμενό του, ανέκδοτη συνέντευξή του για το λεγόμενο έντεχνο και άλλα.

-Κείμενο του Ευάγγελου Πάνου, γιού του Άκη, για την απαράδεκτη αλλοίωση από τον Νταλάρα του μάστερ του δίσκου "Θέλω να τα πώ".

- Τα τελευταία κέντρα που δούλεψε ο Καζαντζίδης

-Συνέντευξη με τον σολίστα του μπουζουκιού Χρήστο Ολύμπιο.

- Ανέκδοτα ντοκουμέντα για το Μάρκο Μέλκον

- Κώστας Κοφινιώτης, από τη Γλυκειά Μαράτα στο Άκου βρε φίλε.

- Αγνωστες ηχογραφήσεις της Grammavox

- Γιώργος Παπασιδέρης, το αηδόνι του δημοτικού τραγουδιού

- Η μουσική ζωή στα Τρίκαλα 1881-1935

- Δύο ακόμη τραγούδια από τις 78 στροφές που παίζει ο μεγαλειώδης Μπέμπης.

Εκδήλωση στο Ηράκλειο για τον Ρασούλη

2011-07-02T00:06:00.002+03:00

Την ερχόμενη Δευτέρα, στις 8.30 το βράδυ, στο κηποθέατρο Νικος Καζαντζάκης, στο Ηράκλειο της Κρήτης, ο Δήμος της γενέτειρας του Μανώλη Ρασούλη οργανώνει εκδήλωση για να τιμήσει τη μνήμη του πρόωρα χαμένου μεγάλου στιχουργού.
Θα μετάσχει η ορχήστρα από τη Θεσσαλονίκη με την οποία συνεργαζόταν ο Μανώλης Ρασούλης τα τελευταία χρόνις, θα μιλήσουν φίλοι του και θα προβληθεί video, που μιλάει ο ίδιος για τη ζωή και τις ιδέες του.
Θα είμαστε εκεί.

Ο ΑΝΕΚΔΙΗΓΗΤΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΣΧΕΤΟΣ

2011-07-01T01:41:00.003+03:00

Καλά, ο ανεκδιήγητος Παπουτσής δεν είχε λίγο φιλότιμο να παραιτηθεί! Ο αρχηγός του, ο Παπανδρέου, δεν σκέφτηκε - τουλάχιστον αυτό! - να κάνει κάνει μια εντυπωσιακή κίνηση και να τόν ξηλώσει από το υπουργείο για να μετριάσει έτσι λίγο τίς εντυπώσεις από τις χθεσινές αθλιότητες της αστυνομίας και της πολιτικής ηγεσίας της στο κέντρο της Αθήνας;

Και μεις στην αναμονή...

2011-06-29T01:31:00.004+03:00

Η ομάδα που φτιάχνει το περιοδικό "Λαϊκό Τραγούδι" παρέδωσε ολοκληρωμένο το νέο τεύχος εδώ και 18 μέρες. Η διεκπεραίωσή του στο τεχνικό επίπεδο κάπου έχει κολλήσει. Αποτέλεσμα είναι να μην είμαστε και πάλι συνεπείς, αφού είχαμε πεί οτι θα κυκλοφορήσει μέσα στον Ιούνιο και ήδη βρισκόμαστε στην προτελευταία μέρα του μήνα.

Στο μεταξύ παρακολουθούμε και μείς με βαρειά θλίψη το κατάντημα της χώρας μας.

Δεν θέλουμε να ευλογήσουμε τα γένια μας, αλλά αυτά που γράφαμε σ' αυτό το μικρό περιοδικάκι για τα χάλια μας όλα (μα όλα) αυτά τα τελευταία 8 χρόνια, δεν μπορεί να τα βλέπαμε μονο εμείς και να μην τά έβλεπαν οι άλλοι - όσοι τέλος πάντων είναι υπεύθυνοι για τη σημερινή κατάντια. Τα έβλεπαν και δεν έκαναν τίποτα. Τώρα είναι μάλλον αργά. Μπαίνουμε σε βαθύ τούνελ. Μάλλον, μπήκαμε όλα αυτά τα χρόνια μόνοι μας' και τώρα φωνάξαμε τους ξένους να μας βγάλουν. Αλλά οι ξένοι ό,τι μας λένε να κάνουμε είναι για το δικό τους συμφέρον και είναι πολύ αμφίβολο άν είναι και για το δικό μας.

Όσοι, αγαπητοί φίλοι αναγνώστες, έχετε χρόνο και διάθεση - γιατί τα περιοδικά σίγουρα τα έχετε κρατήσει - ρίξτε μια ματιά στα εντιτόριαλ και στά σχόλια ΟΛΩΝ των προηγούμενων τευχών του περιοδικού και θα δείτε αν όντως τα είχαμε γράψει όλα αυτά που γίνονται σήμερα. Όχι μόνο για να δικαιωθούμε εμείς. Αλλά και σεις, που μας είχατε εμπιστευθεί αγοράζοντας το "Λαϊκό Τραγούδι", το οποίο, όπως έχετε ήδη και προ πολλού, αντιληφθεί, δεν προσδοκά από δω και πέρα και πολλά πράγματα.

Δείγμα γραφής...

2011-06-19T01:06:00.003+03:00

Δεν μας έδωσε καλό δείγμα γραφής ο νέος "τσάρος της οικονομίας" Ε. Βενιζέλος. Η πρώτη του δήλωση ήταν οτι "θα καταστήσει εμφανή τη δίκαιη κατανομή των βαρών...κτλ". Δηλαδή, ήταν δίκαιη αλλά αφανής; Και τώρα θα την κάνει εμφανή; Έλλειμμα στην επικοινωνιακή πολιτική ήταν το πρόβλημά μας;
Δεν μπορεί να πιστέψει κανείς οτι είναι κακή διατύπωση, γιατί ο Βενιζέλος ως νομικός ξέρει οτι οι λέξεις έχουν μεγάλη σημασία...
Εν πάση περιπτώσει, όλοι ξέρουμε οτι με τα λόγια το χρέος δεν ξεπληρώνεται. Αλλά άμα είχε βγάλει τη λέξη "εμφανή" από την παραπάνω φράση του που είναι σε είσαγωγικα και έλεγε απλώς οτι "θα κατασήσει δίκαιη την κατανομή των βαρών", μπορεί να είμασταν λίγο πιό αιδιόδοξοι για κανά δυό βδομάδες...

Νέο τεύχος

2011-05-29T22:59:00.002+03:00

Βρήκαμε κάποιες λύσεις και, αν δεν τύχει καμμιά άλλη αναποδιά, θα βγάλουμε νέο τεύχος μέσα στον Ιούνιο.
Παρακαλούμε τους φίλους για την βοήθειά τους: Κάθε είδους υποδείξεις, θέματα, ειδήσεις, σχόλια είναι καλοδεχούμενα. Είτε με Email (laikotra@yahoo.gr), είτε με το τηλέφωνο (210 7568887, βραδυνές ώρες).
Νεότερη ενημέρωση θα υπάρξει σύντομα.

Γιάννης Βαρβέρης

2011-05-27T00:25:00.004+03:00

Ένας από τους ελάχιστους πνευματικούς ανθρώπους που γνώρισαν, κατάλαβαν και αγάπησαν το λαϊκό τραγούδι ήταν ο ποιητής Γιάννης Βαρβέρης, που πέθανε χθές το βράδυ σε ηλικία 56 ετών, από ανακοπή.

Είχε σπουδάσει νομικά, είχε τυπώσει 7 ποιητικές συλλογές, είχε μεταφράσει άρχαίο δράμα, αλλά και ξένους λογοτέχνες. Ήταν κριτικός θεάτρου στην Καθημερινή. Υπήρξε θαμώνας των μπουζουκιών, αγαπούσε την Καίτη Ντάλη, τον Γιάννη Πηνειώτη και πολλούς ακόμη τραγουδιστές της "κάτω νύχτας", όπως την είχε ονομάσει ο ίδιος, χωρίς την παραμικρή χροιά γραφικότητας.

Ήταν φίλος και συμπαραστάτης του περιοδικού μας. Δημοσιεύσαμε πρωτότυπη εργασία του, αλλά και μια συνέντευξή του στο τεύχος 19 (Μάρτιος-Απρίλιος του 2007).

Μιά φράση του από την συνέντευξη αυτή:

"Το λαϊκό τραγούδι ενώνει τον καθένα μας με, ομολογημένες ή μη, ρίζες της ιθαγένειάς του. Γι αυτό ίσως δεν αγαπώ το ρεμπέτικο - νοιώθω πως δεν είχε ποτέ πραγματική συγγένεια με τους πόθους και τους καημούς του κάτα βάσιν αστού Έλληνα"

2011-05-04T23:35:00.005+03:00

Αποχαιρετήσαμε σήμερα έναν πολύ αγαπημένο ηθοποιό και σπουδαίο άνθρωπο. Στα πολλά και σημαντικά που είπαν και έγραψαν συνάδελφοι και φίλοι του, θα ήθελα να προσθέσω κι εγώ μια γνώμη για το Θανάση Βέγγο που τον γνώρισα και προσωπικά στα παλιά χρόνια και κάναμε και κάποιες φορές παρέα, χάρη στους κοινούς φίλους Τάκη Παπαγιαννίδη και Ντίνο Κατσουρίδη.

Νομίζω ο οτι ο Βέγγος αρνήθηκε σ' όλη του τη ζωή να δεχτεί οτι υπάρχει "το κακό". Το έβλεπε γύρω του, το είχε υποστεί και ο ίδιος πολλές φορές, αλλά το ξόρκιζε με την υπέροχη στάση του απέναντι στη ζωή.
Του χρωστάμε όλοι. Προσωπικά του χρωστάω και κάτι ειδικότερο: την "ανακάλυψη" του Ζαμπέτα! Στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του΄70, κάποιοι από μας που είμασταν φανατικοί ρεμπετόφιλοι, με 10 ζευγάρια παρωπίδες ο καθένας, ο Θανάσης Βέγγος μου μίλησε για την ευαισθησία του Ζαμπέτα και με έκανε να σκύψω το κεφάλι, να την ψάξω και να την καταλάβω. Ο Βέγγος λάτρευε τον Ζαμπέτα - γιατί τον είχε καταλάβει...

Αγαπημένε Θανάση, σε αποχαιρετούμε με αγάπη κι ευγνωμοσύνη

Ακης Πάνου, Νικολόπουλος, Νταλάρας...

2011-04-30T22:55:00.003+03:00

Μας ήρθε η πληροφορία, που δεν είναι ακόμη 100% επιβεβαιωμένη, οτι ετοιμάζεται δίσκος με ανέκδοτους στίχους του Ακη Πάνου, που δόθηκαν για μελοποίηση στον Χρίστο Νικολόπουλο, και θα τραγουδήσει ο Γιώργος Νταλάρας.
Προφανώς, αν η είδηση επιβεβαιωθεί και επισήμως, θα ανοίξει μεγάλη - και ίσως έντονη - συζήτηση.
Εδώ θα είμαστε.

Γεραμανης

2011-04-30T22:51:00.003+03:00

Αύριο Κυριακή, 1η Μαϊου, το βραδάκι κατα τις 8 θα γίνει στο ουζερί του Μήτσου του Λάππα, στην πλατεία Χαλανδρίου, η καθιερωμένη ετήσια συνάντηση των φίλων του Πάνου Γεραμάνη. Όσοι θυμούνται με αγάπη τον Πάνο, είναι ευπρόσδεκτοι.

Ευχές

2011-04-25T19:07:00.001+03:00

Χρόνια πολλά και καλά στους φίλους του λαϊκου τραγουδιού και σ΄όλον τον κόσμο!

Αχ Ελλάδα Σ'αγαπώ

2011-04-17T16:56:00.000+03:00

Αποψε η εκδήλωση για το Σπόρο

2011-04-17T16:40:00.002+03:00

Στο θέατρο Πολιτών, στην οδό Παπαρηγοπούλου, στο Μπουρνάζι θα γίνει απόψε στις 8 η εκδήλωση στη μνήμη του μεγάλου δεξιοτέχνη του μπουζουκιού Γιάννη Σταματίου Σπόρου.

Την εκδήλωση οργάνωσε ο σύλλογος "Για το Μπουρνάζι", με την συνδρομή του Δήμου Περιστερίου και θα την παρουσιάσει ο Πάρης Μήτσου.

Στο πρώτο μέρος θα προβληθε video με πλούσιο φωτογραφικό και βιντεοσκοπημένο υλικό, που επιμελήθηκε ο Θάνος Κουτσανδρέας. Η παραγωγή του Video είναι του περιοδικού "Λαϊκό Τραγούδι".

Στο δεύτερο μέρος θα υπάρχει ζωντανό μουσικό πρόγραμμα, με επιμέλεια του Νίκου Τατασόπουλου.

Πέθανε ο Νικος Παπαζογλου.

2011-04-17T14:14:00.003+03:00

Πέθανε σήμερα στη Θεσσαλονίκη, ύστερα από αγώνα πολλών μηνών με τον καρκίνο, ο Νίκος Παπάζογλου, ο επιφανέστερος τραγουδιστής του νεολαϊκού τραγουδιού, που ξεκίνησε από την "Εκδίκηση της γυφτιάς" και "Τα δήθεν" των Μανώλη Ρασούλη και Νίκου Ξυδάκη. Η κηδεία του θα γίνει αύριο Μεγάλη Δευτέρα, 4 το απόγευμα στον Αγιο Θεράποντα, στην Κάτω Τούμπα, δίπλα από το περίφημο studio "Αγροτικόν", που είχε φτιάξει ο ίδιος στη δεκαετία του ΄70.

Υπάρχουν και όρια

2011-04-13T19:27:00.005+03:00

Κατά καιρούς στο περιοδικό Λαϊκό Τραγούδι έχω γράψει την προσωπική μου άποψη για το θεμα των επανεκτελέσεων και διασκευών κάθε είδους μουσικής. Το ξαναγράφω κι εδώ για να είναι ξεκάθαρο: Δεν πιστεύω οτι υπάρχει θέμα αρχής. Ο καθένας ας ξαναπαίζει και ας διασκευάζει ό,τι θέλει και θα κριθεί από το αποτέλεσμα. Άλλωστε αν δεν γινόταν αυτό δεν θα είχαμε τις καταπληκτικές επανεκτελέσεις ρεμπέτικων του '60 ή τις διασκευές του Χατζηδάκι και του Ξαρχάκου.

Τώρα συνέβη κάτι άλλο. Όπως με πληροφόρησε ο φίλος μουσικός Βασίλης Κορδάτος, ο Γιώργος Νταλάρας έκανε νέα μίξη στα τραγούδια του Άκη Πάνου που είχε πεί σε δίσκο αρχές της δεκαετίας του ΄80. (Έμαθα μάλιστα οτι ο Νταλάρας έκανε νέες μίξεις σε όλους του τους δίσκους που μοιράζει κάθε Κυριακή το Βήμα. Τα περισσότερα δεν τα πήρα - γιατί είχα τα βυνίλια - και δεν τα έχω ακούσει).

Στην περίπτωση αυτή νομίζω οτι τίθεται ένα σοβαρό θέμα αρχής. Ο Νταλάρας δεν έκανε επανεκτελέσεις, αλλά αλλοίωσε (θετικά ή αρνητικά, εν προκειμένω δεν έχει σημασία, είναι και θέμα γούστου, άλλωστε) τις ίδιες τις πρώτες εκτελέσεις. Πράγμα που θεωρώ απαράδεκτο, γιατί παρεμβαίνει στην ιστορία του τραγουδιού. Η μίξη δεν είναι όπως το remastering, που βελτιώνει λίγο τόν ήχο. Η μίξη είναι κομμάτι της δημιουργίας, μπορεί να αναδείξει ή εξαφανίσει όργανα, να κάνει άνω κάτω τις συχνότητες και τις χροιές και να επηρεάσει σε πολύ μεγάλο βαθμό το αποτέλεσμα από καλλιτεχνικής και όχι από ηχητικής μόνο πλευράς.

Άλλωστε μπορώ βάσιμα να υποθέσω πως αν ζούσαν ο Ακης Πάνου και ο Κουγιουμτζής δεν θα επέτρεπαν σε κανέναν να πειράξει τη δουλειά τους.

Ο Νταλάρας ερμήνευσε μερικά από τα ωραιότερα ελληνικά τραγούδια στις δεκαετίες του 60 και του 70. Και επίσης έκανε πολύ ωραίες επανεκτελέσεις ρεμπέτικων το 1975. Μπορούσε και τώρα να κάνει επανεκτελέσεις στα δικά του.

Με την ευκαιρία θα ήθελα να επισημάνω κι ένα καινούργιο φαινόμενο, όπου νέα παιδιά παίρνουν ρεμπέτικα και μιξάρουν πάνω τους άλλα όργανα, κρατώντας τη φωνή του αρχικού ερμηνευτή...Μου φαίνεται, από δυο τρία που άκουσα, ότι είναι αδιάφορα και βαρετά... Αν τα παιδιά αυτά αγαπούν τα παλιά τραγούδια και έχουν τα κότσια να αναμετρηθούν με το πρωτότυπο, ας κάνουν επανεκτελέσεις, όπως έκανε ο Τζίμης Πανούσης, λίγο παλιότερα, με εξαιρετικά ωραία αποτελέσματα.

Γ.Ι.Κ.

ΖΑΦΕΙΡΗΣ ΜΕΛΛΑΣ 2011 ΓΑΜΩ ΤΗΝ ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΜΟΥ(NEW SONG 2011)

2011-04-12T00:04:00.001+03:00

Η μουσική του τραγουδιού ανήκει στον, εικονιζόμενο στην προηγούμενη δημοσίευση μαζί με τον Μανώλη Ρασούλη, Παναγιώτη Στεργίου. Είχε γίνει μια πρώτη συζήτηση για συνεργασία τους, αλλά δυστυχώς τα πράγματα ήρθαν αλλοιώς...

Μανώλης Ρασούλης

2011-04-09T01:59:00.003+03:00

Αυτή την Κυριακή (10 Απριλίου) στη 1.30 το μεσημέρι

θα τελεσθεί στο Πρώτο Νεκροταφείο της Αθήνας

το 40ήμερο μνημόσυνο του Μανώλη Ρασούλη.

ΣΤΟΝ ΑΠΟΚΡΗΜΝΟ ΤΟΝ ΒΡΑΧΟ

2011-04-01T02:15:00.002+03:00

Φίλος αναγνώστης του blog μας πληροφόρησε οτι το τραγούδι υπάρχει στο you tube. Τον ευχαριστούμε και το βάζουμε κι εδώ. Πάντως εμείς κάναμε την δημοσίευση για να γνωστοποιηθεί οτι παίζει ο Μπέμπης, κάτι που μέχρι προχθές δεν ήταν γνωστό. Ελπίζουμε σύντομα να υπάρξει επιβεβαίωση και για μια ακόμη περίπτωση τραγουδιού, από τα ελάχιστα που έχει παίξει αυτός ο μέγας μπουζούξής σε δίσκους

Μπέμπης - Γιαννακουδάκης

2011-03-28T01:36:00.008+03:00

Μετά από έντονη προσπάθεια του φίλου αισθηματία μπουζουξή Γιάννη Παπαβασιλείου - Βλάχου, βρήκαμε το τηλέφωνο του παλιού τραγουδιστή Αντώνη Γιαννακουδάκη, ο οποίος έχει πεί σε δίσκους εννιά τραγούδια στα μέσα της δεκαετίας του πενήντα και μετά εξαφανίστηκε. Μιλήσαμε μαζί του και μεταξύ άλλων μας είπε οτι στο τραγούδι (που ερμηνεύει ο ίδιος) "Στον απόκρημνο το βράχο" του Δερβενιώτη παίζει μπουζούκι ο θρυλικός Δημήτρης Στεργίου ή Μπέμπης. Την πληροφορία καταφέραμε να την επιβεβαιώσουμε απολύτως.

Για το δικό μας μικρόκοσμο, αυτό είναι μια μεγάλη αποκάλυψη γιατί προσθέτει ένα ακόμα τραγούδι στα ελάχιστα που έχει παίξει ο Μπέμπης στους δίσκους εβδομηντα οκτώ στροφών. Φυσικά, δεν αποκλείεται να υπάρχουν και κάποια άλλα που ίσως αποκαλυφθούν στο μέλλον. Πάντως, είναι γνωστό οτι ο μεγάλος αυτός καλλιτέχνης δεν συμπαθούσε καθόλου τη δισκογραφία.

(Αν τα καταφέρω, σε επόμενη δημοσίευση θα βάλω και το ηχογράφημα)

Ανευθυνότητες και ψέματα

2011-03-18T02:17:00.005+02:00

Ό,τι θέλει ο καθένας λέει και γράφει, πλέον. Και μάλιστα δημόσια.

Μετά από την ... αγανάκτηση της Τατιάνας, οτι οι δικοί του άνθρωποι εγκατέλειψαν τον Ρασούλη, στην οποία απάντησε πολύ σοβαρά και πειστικά η κόρη του Μανώλη, Ναταλία , ήρθε και το σήριαλ για την εκπομπή που του έκοψαν από την ΕΡΤ. Αν είναι αλήθεια αυτό που διάβασα σε μπλόγκ, η ΕΡΤ σε ανακοίνωσή της αναφέρει οτι έληξε η σύμβαση του Μανώλη και οτι βάσει του νόμου δεν είχε δικαίωμα να τον ξαναπροσλάβει. Τότε πώς γίνεται και επαναπροσλήφθηκαν κάποιοι άλλοι, επίσης εξωτερικοί, συνεργάτες που είχαν απολυθεί την ίδια εποχή; Εγώ για να σιγουρευτώ, όταν γύρισε ο Μανώλης από την Αυστραλία τον ρώτησα άν έκανε αίτηση επαναπρόσληψης και μου απάντησε καταφατικά. Άρα, τον έκοψαν. Δεν τον ήθελαν. Δεν ξέρω αν και κατά πόσο το γεγονός αυτό επηρέασε την υγεία του Μανώλη. Πάντως η ανακοίνωση της ΕΡΤ λέει ψέματα.

(Στη φωτογραφία ο Μανώλης Ρασούλης και ο Πέτρος Βαϊόπουλος στο γραφείο του περιοδικού "Λαϊκό Τραγούδι", λίγο πριν τα Χριστούγεννα )

2011-03-15T20:25:00.004+02:00

Αποχαιρετήσαμε σήμερα το Μανώλη Ρασούλη. Στην κηδεία του, στο Α΄Νεκροταφείο της Αθήνας, βρέθηκαν όλοι οι άνθρωποι του ελληνικού τραγουδιού. Από το Σαββόπουλο, μέχρι τον Αντύπα και τον Τοπάλη. Ήταν πολύ συγκινητικό το ριζίτικο Κόσμε χρυσέ που του τραγούδησαν οι κρητικοί βρακοφόροι που στάθηκαν τιμητική φρουρά, δίπλα στη σορρο του.

Είναι σίγουρο οτι τα τραγούδια του Ρασούλη δεν θα πεθάνουν. Αλλά, όχι μόνο από τους φίλους του, αλλά και από την Ελλάδα που αγάπησε, ο Μανώλης θα μας λείψει και ως φυσική παρουσία. Θα μας λείψουν το αστραφτερό του μυαλό, τα γραπτά του, η καταιγιστική του πρωτοτυπία, τα λόγια του, το χιούμορ του, η τρυφερότητά του η συνεχής και ενεργός συμμετοχή του στα πολιτικά, κοινωνικά και πολιτιστικά γεγονότα.

Για τον αποχαιρετισμό, δημοσιεύω εδώ μια φωτογραφία που μου έφερε πριν από καμμιά 20αριά μέρες. Είναι με τον αγαπημένο του φίλο Μάνο Λοϊζο στον Πόρτο Ράφτη, στα τέλη της δεκαετίας του εβδομήντα.

Αργότερα θα αναρτήσω κι άλλες φωτογραφίες. Κι εδώ στο μπλόγκ και στο περιοδικό, αν αξιωθούμε να το ξαναβγάλουμε. (Οι δύο φωτογραφίες που δημοσιεύονται σε προηγούμενη ανάρτηση είναι, στη μια το πρωτοσέλιδο ελληνόφωνης εφημρίδας της Αυσταλία, όπου βρέθεκε ο Μανώλης πριν λίγον καιρό και στην άλλη, πάλι το πρωτοσέλιδο εφημερίδας του Ισραήλ, όπου τα τραγούδια του γνωρίζουν τεράστια επιτυχία

ΜΑΣ ΝΙΚΗΣΑΝΕ, ΜΑΝΩΛΗ

2011-03-15T03:07:00.003+02:00

Δεν θέλω να γράψω πολλά για το Ρασούλη - δεν μπορώ, άλλωστε. Του τα χρωστάω όμως. Τον ίδιον δεν τον νοιάζει πιά, αλλά κάποιοι ξέρουν τι εννοώ. Κι άμα μπορέσω θα το κάμω.

Επειδή είμαι απ' αυτούς που δεν πιστεύουν οτι θα ξανασυναντηθούμε με τους ανθρώπους μας που πέθαναν, έχω ένα μεγάλο παράπονο που δεν μπορώ πια να πω στον ίδιον το βαρύ αίσθημα της ήττας που νοιώθω από χθές.

Μανώλη, μας νίκησαν τα παλιόπαιδα. Εσένα σε εξόντωσαν και σωματικά. Κάποιους από μας, μάς έχουν απλώς εξουδετερώσει.

Θα ήθελα να πιστεύω οτι αυτό που κατάφεραν ήταν μια πρόσκαιρη νίκη. Ότι, δηλαδή, τί πέτυχαν; Να μαζέψουν λεφτά και να αποκτήσουν ξεφτιλισμένη "δόξα". Ενώ κάποιοι άλλοι, λίγοι, όπως εσύ, έκαναν το καθήκον τους απέναντι στον εαυτό τους, στην κοινωνία και στην ιστορία. Μα και γι' αυτό έχω αμφιβολίες. Ποιά ιστορία; Αυτοί θα γράψουν την ιστορία. Θα την εκβιάσουν, θα την παραμορφώσουν και θα την φέρουν στα δικά τους μέτρα. Οι εστίες που θέλουν να αλλάξουν το κόσμο στο καλύτερο όλο και συρικνώνονται. Ήδη εχουν κάνει τους πιό πολλούς ανθρώπους να τους μοιάζουν. Κι άμα πάμε έτσι θα οδηγήσουν τον κόσμο στον όλεθρο, για νάρθω στα δικά σου λόγια.

Αντίο αδερφέ μου.

Είσαι από τους λίγους που δικαίωσαν το πέρασμά τους από ζωή. Οραματιστής, γενναίος και αθώος. Είσαι από τους λίγους που έκανες υπέροχη χρήση του μεγάλου ταλέντου με το οποίο σε προίκισαν οι θεοί σου.

2011-03-13T20:45:00.009+02:00

Αισθανόμαστε βαθειά λύπη και βαρύ πένθος για την απώλεια του Μανώλη Ρασούλη, που βρέθηκε νεκρός σήμερα το πρωί στο σπίτι του στη Θεσσαλονίκη. Είχε επιστρέψει πριν από λίγες εβδομάδες από την Αυστραλία και ήταν εντάξει στην υγεία του. Τίποτα δεν προμήνυε το μεγάλο κακό.

Η κηδεία του θα γίνει την Τρίτη στις τεσσερις και μιση το απόγευμα στο Πρώτο Νεκροταφείο.

Ακολουθεί το κείμενο μιας δικής μου ομιλίας για το Ρασούλη που είχε γίνει στον "Ιανό" πριν από πεντε εξη χρόνια, κατά την παρουσίαση του βιβλίου του "Εδώ είναι του Ρασούλη", το οποίο περιέχει όλα τα ως τότε τραγούδια του.

---------------------------------------------

Ο Μανώλης Ρασούλης έχει γράψει 9 νομίζω βιβλία – λογοτεχνικά, δοκίμια ή μελέτες. Αυτό που γιορτάζουμε σήμερα νομίζω είναι το 10^ο . Δεν είμαι σε θέση να μιλήσω για τα βιβλία.

Έχει όμως εκδώσει ή έχει συμμετάσχει (ως στιχουργός, ή τραγουδιστής) στην έκδοση πάνω από 25 δίσκων βινυλίου ή CD.

Τα περισσότερα από τα τραγούδια των δίσκων αυτών έγιναν πολύ γνωστά, τα αγαπήσαμε όλοι μας. Πολλά θα τα ακούσουμε σε λίγο άλλωστε. Έτσι, δεν θα είχε νομίζω νόημα να μιλήσω ας πούμε για το Τρελή κι αδέσποτη, που έφερε επανάσταση στο λαϊκό τραγούδι , ούτε για το Όλα σε θυμίζουν (με το οποίο ακόμη κλαίνε όσοι χωρίζουν), ή για τους Μάγκες που πάτησε το τραίνο, και το πασίγνωστο «Πότε Βούδας, πότε Κούδας» που το παίζουν κάθε βράδυ και όλα τα _ συγνώμη Μανώλη μου – και όλα επαναλαμβάνω τα σκυλάδικα, καθώς πυροδοτεί την έναρξη του τσιφτετελιού, απανταχού της Ελλάδος.

( Παρενθετικά αναφέρω ότι θα είχε νομίζω ιδιαίτερη σημασία να γίνει μια μελέτη για τα λιγότερο γνωστά τραγούδια του Μανώλη, που είναι εξίσου ωραία,… αλλά αυτό δεν είναι του παρόντος… Και ούτως ή άλλως η ανάλυση των στίχων δεν είναι στις δυνατότητες τις δικές μου.)

Εγώ θα περιορισθώ σε κάποιες γενικότερες σκέψεις για τον ίδιο το Ρασούλη σε συνδυασμό με την δημόσια προσφορά του, που κυρίως εκφράζεται στο χώρο του ελληνικού τραγουδιού.

Χωρίς περιστροφές θα πω εξαρχής την προσωπική μου γνώμη. Ο Ρασούλης, μαζί με τον Άκη Πάνου και το Διονύση Σαββόπουλο θεωρώ ότι αποτελούν την τριάδα των μεγάλων στιχουργών που σφράγισαν – ο καθένας με το δικό του τρόπο – την πορεία του ελληνικού τραγουδιού τις τελευταίες δεκαετίας. Υπήρξαν και οι τρεις δυνατά ταλέντα και ήταν ανατροπείς και επαναστάτες….

Θέλω να πω μια μικρή ιστορία. Όταν κυκλοφόρησε το 1978 ο πρώτος δίσκος των Ρασούλη Ξυδάκη με τίτλο «Η εκδίκηση της γυφτιάς» , που σηματοδότησε μια νέα πορεία για το ελληνικό λαϊκό τραγούδι,….μια αμηχανία κατέλαβε δημοσιογράφους και ειδικούς, ενώ κάποιοι έκαναν και αρνητικά σχόλια. Τους πρώτους έξη μήνες ο δίσκος δεν πήγαινε καθόλου καλά, δεν πουλιόταν. Και ο Αλέκος Πατσιφάς, ο ιδιοκτήτης της εταιρίας ΛΥΡΑ ήταν έξαλλος και δεν ήθελε να τους εκδώσει τα επόμενα τραγούδια, που στο μεταξύ είχαν ήδη ετοιμάσει ο Ρασούλης κι ο Ξυδάκης. Μετά το εξάμηνο όμως η Εκδίκηση της γυφτιάς είχε φανεί ότι αγαπήθηκε από τους φιλόμουσους και ιδίως από την τότε νεολαία, η οποία σάρωσε και τις επιφυλάξεις και τις αμηχανίες των ειδικών. Και φυσικά σάρωσε και τις αντιρρήσεις του Πατσιφά, ο οποίος εν τέλει εξέδωσε τον επόμενο δίσκο, που ήταν Τα δήθεν.

Θέλω να πώ με την ιστορία αυτή, πως όταν ένα καλλιτεχνικό προϊόν έχει ανατρεπτικό χαρακτήρα, μπορεί στην αρχή να ξαφνιάσει, αλλά άμα έχει ταυτόχρονα και ουσία και περιεχόμενο και η επαναστατικότητά του δεν είναι ένας επιφανειακός ριζοσπαστισμός θα βρεί το ακροατήριό του ανάμεσα στους απροκατάληπτους πολίτες.

Ο Ρασούλης λοιπόν είναι ένας ανατροπέας. Με τους στίχους του έθεσε σε αμφισβήτηση τον επικό χαρακτήρα και την ανούσια φιλολογικότητα που πλημμύριζε τα λεγόμενα έντεχνα τραγούδια που κυριαρχούσαν στις δεκαετίες του 60 και του 70. Από την άλλη μεριά έδωσε μια αυθεντική διέξοδο στο λαϊκό τραγούδι, που ήδη είχε αρχίσει να παραπαίει μεταξύ της γραφικότητας και της προσπάθειας κάποιων στιχουργών να μπολιάσουν ανεπιτυχώς τα τραγούδια τους με λόγια στοιχεία.

Ο Ρασούλης δεν είχε ακολουθήσει καμιά πεπατημένη. Αντίθετα, είχε εισάγει καινούργια θέματα, είχε κιόλας δημιουργήσει το νέο δικό του ανορθόδοξο στυλ, ενώ παράλληλα τα τραγούδια του ήταν πλημμυρισμένα από χιούμορ και ταυτόχρονα από πολλή τρυφερότητα.

Είχε καταφέρει να γράψει δυνατούς, πρωτότυπους, αποφθεγματικούς, απλούς και κατανοητούς απ’ όλον τον κόσμο στίχους, χρησιμοποιώντας ωστόσο και πολλά λόγϊα στοιχεία, ενταγμένα όμως ουσιαστικά μέσα στα τραγούδια του, σαν αναπόσπαστα στοιχεία της δομής τους, που όχι μόνο δεν ενοχλούσαν αλλά φώτιζαν πολύ περισσότερο το περιεχόμενό τους. Και επαναλαμβάνω: όλα αυτά γράφοντας λαϊκά τραγούδια, που ήθελε να απευθύνονται σε όλον τον κόσμο

Όταν τον γνώρισα, το 1975 (τρία χρόνια πριν από την «Εκδίκηση της γυφτιάς»), άκουγε με θαυμασμό το «Υπάρχω» του Καζαντζίδη. Με εξέπληξε όταν μου είπε πόσο του άρεσαν – εκτός από τη μουσική και την ερμηνεία – οι στίχοι του Πυθαγόρα. Γίναμε πολύ σύντομα φίλοι και διαπίστωσα ότι ήξερε και αγαπούσε πολύ τον Καζαντζίδη και τα λαϊκά τραγούδια. Είχε κατανοήσει πόση αμεσότητα, σοβαρότητα και δύναμη έκρυβαν οι στίχοι των παλιών λαϊκών τραγουδιών μέσα στην απλότητά τους. Και αυτό το θεωρώ πολύ σημαντικό για την στιχουργική του πορεία: Επειδή του έδωσε όχι μόνο το δικαίωμα αλλά και την δυνατότητα να γίνει δημιουργικός ανατροπέας και επομένως ουσιαστικός συνεχιστής του λαϊκού τραγουδιού. Γιατί πιστεύω ακράδαντα πως τίποτα δεν μπορεί να επιβιώσει αν δεν αλλάξει.

Ειδικότερα για το λαϊκό τραγούδι θα ήθελα να πω και κάτι άλλο: ότι ο Ρασούλης, ανατρέποντας δομικά, αλλά με δημιουργικό τρόπο και αυθεντική διάθεση το λαϊκό τραγούδι της εποχής, κατά τη γνώμη μου έδωσε μια πολύ πειστική απάντηση στο ερώτημα για το αν μπορεί να συνεχιστεί το είδος αυτό, σε εποχές και συνθήκες που έχουν αλλάξει, και το κοινό έχει διαβρωθεί και μικροαστικοποιηθεί.

Με άλλα λόγια, ο Μανώλης Ρασούλης μας πρότεινε ένα πολύ πετυχημένο – ας το πω - μοντέλο για την ανανέωση και τη συνέχιση του λαϊκού τραγουδιού.

Συνοψίζοντας, για να μην σας κουράζω άλλο, θα ήθελα να πω ότι ο φίλος μου ο Μανώλης είναι ένα ανήσυχο πνεύμα, ένας ενεργός πολίτης, ένας μαχητής. Εξακολουθεί να δηλώνει και να είναι αριστερός και δεν έχει ενδώσει στις σειρήνες των νεοφιλελεύθερων που έχουν βρει πολύ έδαφος τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα. Ο Ρασούλης είναι ένας πραγματικός φιλελεύθερος με την πολιτική και όχι βέβαια την οικονομική σημασία του όρου.

Και είναι ολοφάνερο ότι πάντα αντιμετώπιζε το ελληνικό τραγούδι ως πολιτικό κατά βάση ζήτημα και αγωνίστηκε και εξακολουθεί να αγωνίζεται με πολιτικούς όρους.

Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς του, έχουν περάσει αβίαστα, φυσιολογικά και δημιουργικά στα υπέροχα τραγούδια του….. και για τα οποία νομίζω ότι πρέπει να τον ευχαριστήσουμε.

Και μια φράση ακόμα για την οικονομική του κατάσταση. Ο Ρασούλης είναι σήμερα ένας μεροκαματιάρης του τραγουδιού.

Θυμάμαι τα χρόνια της δεκαετίας του 80, πριν εγκατασταθεί στη Θεσσαλονίκη, ότι τον κυνηγούσαν όλοι οι μεγαλοτραγουδιστές κι όλες οι εταιρίες να τους δώσει στίχους. Αυτός δεν το έκανε. Επέμενε να συνεργάζεται με τους ανθρώπους που εκείνος πίστευε, εκτιμούσε και αγαπούσε. Αν είχε ενδώσει, θα ήταν σήμερα πολύ-πολύ πλούσιος και επιπλέον θα μπορούσε άνετα να…….. εξαγοράζει τις καταδίκες που του επιβάλλονται γιατί εξακολουθεί να λέει χωρίς φόβο και με γνήσιο πάθος τη γνώμη του για το πολύ μεγάλο χάλι που βλέπει γύρω του στην κοινωνική μας ζωή…

Σας ευχαριστώ πολύ.

ΦΥΛΙΩ ΠΥΡΓΑΚΗ & ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΓΓΑΣ - ΑΠΟΨΕ ΠΟΥ ΚΟΙΜΟΜΟΥΝΑ

2011-03-07T15:06:00.001+02:00

Έπαιξαν και σήμερα, Καθαροδευτέρα, οι τηλεοράσεις και τα ραδιόφωνα κάτι λιγοστά δημοτικά. Άντε με το καλό να ξανακούσουμε την 25η Μαρτίου και το Πάσχα και πάλι τα δικά μας τραγούδια.
Με την ευκαιρία, να σημειώσω κάτι για ένα φαινόμενο που παρατηρώ τώρα τελευταία με τα δημοτικά. Είναι κάτι παιδιά που παίζουν αρμόνια στις δημοτικές ορχήστρες και την ώρα που ακούγεται ένα καταπληκτικό μονόφωνο τραγούδι της παράδοσής μας, βάζουν κάτι γελοίες και μπανάλ συγχορδίες, τάχα "ψαγμένες", που δεν ταιριάζουν καθόλου με το ύφος του τραγουδιού μας και μας ξενερώνουν αφόρητα. Το τραγούδι μας (το δημοτικό εννοώ) ιδίως τα τελευταία χρόνια, το έχουν εναρμονίσει οι ίδιοι οι παραδοσιακοί μουσικοί με απλές συγχορδίες που ταιριάζουν μια χαρά με την κλίμακα του κάθε κομματιού. Υπάρχουν κιθαρίστες και αρμονίστες που ξέρουν πάρα πολύ καλά πώς γίνεται αυτό. Δεν είναι ωραία αυτά τα δήθεν "τζαζίστικα" ακόρντα.
Άμα θέλουμε να πάμε σε σοβαρές διασκευές, τοτε πρέπει να σκεφτούμε οτι αυτό είναι μια σοβαρή υπόθεση, των πολύ μεγάλων μουσικών. Απαιτεί γνώσεις, γνώση ταλέντο και πολλή δουλειά. Δεν μπορεί να είναι μια περιστασιακή σκέψη του κάθε διεκπεραιωτή αρμονίστα που οφείλει να υπηρετήσει τις συγκεκριμένες ανάγκες του τραγουδιού, του συγκροτήματος που παίζει και του κοινού που ακούει.
(Στο βίντεο, η μεγάλη τραγουδίστρια Φιλιώ Πυργάκη με τον Γιώργο Μάγκα, πριν ο τελευταίος βάλει τα άμφια. Στο γιουτιουμπ υπάρχουν καταπληκτικές ερμηνείες της Φιλιώς όχι μόνο σε καμπίσια, αλλά κυρίως σε κλέφτικα, επιτράπέζια τραγούδια.)

Με αφορμή τα χρέη του Μεγάρου Μουσικής

2011-03-03T01:43:00.002+02:00

Από κάποιες -μόλις λίγο παλιότερες - εποχές, όπου ή πληροφόρηση ήταν, έστω σ΄ένα βαθμό, ελεγχόμενη, φτάσαμε στο σημείο της υπερπληροφόρηση και της ασύδοτης, ανεύθυνης και πολλές φορές επικίνδυνης πληροφόρησης και παραπληροφόρησης। Πρωταγωνιστής της νέας εποχής είναι το Διαδύκτιο. Διαβάζει κανείς τα πάντα. Ό,τι θέλει ο καθένας το γράφει, Ό,τι ακούσει, ό,τι κατεβάσει η γκλάβα του, ότι συζητάει στο καφενείο το δημοσιεύει.
Το αποτέλεσμα είναι να μην ξέρουμε τι είναι αλήθεια και τι δεν είναι. Και δεν μιλάμε για απόψεις και κρίσεις. Εκεί είναι - και πρέπει να είναι - ελεύθερη η έκφραση. Αλλά τα γεγονότα; Ποιά είναι πραγματικά και έτσι ακριβώς όπως περιγράφονται; χωρίς να αποσιωπώνται ή να αλλοιώνονται, έστω ελαφρώς;
Είναι βέβαιον οτι περάσαμε ήδη σε μια νέα εποχή "δημοσιογραφίας".
Τα γράφω αυτά γιατί διάβασα πρόσφατα οτι το ελληνικό δημόσιο - με πρόσφατη νομοθετική ρύθμιση -θα καλύψει τα εβδομηντα πέντε εκατομμύρια ευρώ που χρωστάει σε τράπεζες το Μέγαρο Μουσικής. Σε εποχή βάρβαρης λιτότητας, θα δώσουμε εμείς που μας έκοψαν μισθούς και συντάξεις, τα λεφτά αυτά για να κάνουν την πλάκα τους κάποιοι αρχοντοχωριάτες στη λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας!
Έγραψα τον πρόλογο στη δημοσίευση αυτή γιατί δεν μπορώ να πιστέψω οτι η είδηση είναι πραγματική. Επειδή όμως η επελήθευσή της είναι σχετικά εύκολη, την δημοσιεύω.

ΚΟΚΚΩΝΗΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΕΛΑΤΟΣ 03

2011-02-28T02:43:00.000+02:00

Μεγάλη γκάφα της "Καθημερινής" με το Άξιον Εστί

2011-02-20T23:27:00.002+02:00

Το σιντι που έδωσε σήμερα με το Κυριακάτικο φύλο της η "Καθημερινή" έχει το εξώφυλο της πρώτης εκτέλεσης με τον Μπιθικώτση και μέσα, ο ήχος είναι από τη ζωντανή εκτέλεση του Νταλάρα, πριν πεντε έξη χρόνια। Το εξώφυλλο και το σιντι έχουν και τα ονόματα και τις φωτογραφίες της πρώτης έκδοσης।
Προκειται για γκάφα μεγάλης ολκής και δείχνει - αν όχι κάτι άλλο - την ευθύνη με την οποία αντιμετωπίζουν το ελληνικό τραγούδι τόσο η ΜΙΝΟΣ ΕΜΙ του Μάτσα, όσο και η Καθημερινή του Αλαφούζου।
Δεν είναι τυχαίο που έχουμε φτάσει εδώ που έχουμε φτάσει...

Γιαννάκης Καραμπεσίνης

2011-02-15T19:52:00.004+02:00

Πέρασε κι ο Καραμπεσίνης στην άλλη όχθη. Πέθανε σήμερα το πρωί σε κλινική της Αθήνας, όπου νοσηλευόταν με προβλήματα στην καρδιά. Ήταν 80 χρονών. Η κηδεία του θα γίνει αύριο το μεσημέρι στις 3 παρά τέταρτο στο Τρίτο Νεκροταφείο.

Είχε γενηθεί στου Ψυρή, αρχικά έπαιζε κιθάρα, αλλά μαγεύτηκε από το μπουζούκι, όταν άκουσε το Χιώτη να παίζει στο μαγαζί του Κατελάνου στο Μεταξουργείο.

Μπήκε στο επάγγελμα και έπαιξε σχεδόν μέ όλους τους μεγάλους συνθέτες και τραγουδιστές. Συνθέτης και ό ίδιος, είναι από τους λίγους που έγραφε σχεδόν πάντα τους στίχους στα τραγούδια του. Ηχογράφησε περισσότερα από 200 κομμάτια, με κορυφαίο του το "Εσένα δεν σου άξιζε αγάπη", το 1962 με την Πόλυ Πάνου. Επίσης μεγάλες επιτυχίες του "Πήραν τα στηθεια μου φωτια" και "Ταμπα τούμπα" με τον Μενιδιάτη, "'Εμπανε Γιώργο" με τον Ντουνιά, "'Εχω καρδιά μποέμισσα" με τον Διονυσίου, "Έχω κάψες" με την Μαράντη, και πάρα πολλά ακόμη που έγινα μεγάλες επιτυχίες, ακόμη και με νεότερους, σημερινούς τραγουδιστές.

Εμφανίσθηκε με δικά του προγράμματα σε μεγάλα κέντρα, πάντα κομψός και καλοντυμένος, αλλά και σε θεατρικές παραστάσεις και σε 14 κινηματογραφικές ταινίες.

Είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτο, οτι ο Καραμπεσίνης είχε μεγάλη συμμετοχή στη δισκογραφία. Εκτός από το πολύ γνωστό του παίξιμο στην επανεκτέλεση του τραγουδιού του Τσιτσάνη "Μέσ' στην πολλή σκοτούρα μου" με την Πόλυ Πάνου, έχει πάρει μέρος σε εκατοντάδες ηχογραφήσεις μαζί με τον κορυφαίο εκτελεστη Στέλιο Μακρυδάκη σε δίσκους της Columbia. Επίσης έπαιξε δεύτερο μπουζούκι στο Χιώτη στην εκτέλεση του Επιτάφιου των Θεοδωράκη Ρίτσου.

Θα θυμόμαστε με αγάπη τον φίλο και συνεργάτη Γιαννάκη Καραμπεσίνη

(Στο τεύχος 26 του περιοδικού "Λαϊκό Τραγούδι" - Οκτώβριος-Νοέμβριος 2009 - έχει δημοσιευθεί μεγάλη συνέντευξη και η πλήρης δισκογραφία του).

Τα παλιά τεύχη - επανακυκλοφορία

2011-02-06T22:09:00.005+02:00

Προηγούμενα τεύχη του περιοδικού "Λαϊκό Τραγούδι", μαζί με διάφορα CD, θα επανακυκλοφορήσουν τελικά αύριο η μεθαύριο στα περίπτερα σε πακέτα προσφοράς (δυο τεύχη και δυο CD με 5 ευρώ).
Δείτε, για λίγο πιό αναλυτική ενημέρωση, σε προηγούμενη δημοσίευση, πριν 4 μέρες, με τιτλο Το "Λαϊκο Τραγούδι" και η νέα εποχή.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ

2011-02-05T01:16:00.004+02:00

Αυτό το blog κοντεύει να γίνει γραφείο κηδειών. Καθώς το αντικείμενό μας είναι κατά βάση το παλιό τραγούδι και οι άνθρωποί του, που φεύγουν ένας ένας από τη ζωή, θεωρούμε υποχρέωσή μας να καταγράφουμε τις απώλειες - πολύ περισσότερο που τα επίσημα ΜΜΕ κατά κανόνα αγνοούν αυτόν τον κόσμο.

Αλλη μια λοιπόν, μεγάλη απώλεια. Πέθανε σήμερα από καρκίνο και κηδεύεται αύριο στις 11 το πρωϊ στον Άγιο Νικόλαο στα Λιόσια ο κορυφαίος Κλαρινίστας Γιάννης Βασιλόπουλος. Είχε γενηθεί το 1934 στο Αγρίνιο. 15 χρονών έγινε επαγγελματίας. Τον εντόπισε ο Γιώργος Παπασιδέρης και τον έφερε πολύ νέο στην Αθήνα. Δούλεψε με τον Ζάχο στη "Ζούγκλα". Αργότερα έκανε το δικό του μαγαζί "Χρυσό Κλαρίνο" στη Μιχαήλ Βόδα, όπου εμφανίσθηκαν Μεϊντανάς, Κολητήρη, Βέρα κ.α.. Κράτησε 10 χρόνια. Ακολούθησε συνεργασία με τον Καρναβά σε δίσκους και κέντρα. Τις τελευταίες δεκαετίες πήγε στα λαϊκοδημοτικά μαγαζιά με Βάσω Χατζή, Χριστοδουλόπουλο, Σκαφίδα κτλ. Έπαιξε και σε πολλές συναυλίες με τους λεγόμενους έντεχνους.

Ήταν τσιγγάνος, αλλά απέφευγε να παίζει με "τσιγγάνικο" τρόπο.

Μαζί με τον παλιό Σαλέα σχεδόν μονοπωλούσαν τις συμμετοχές σε ηχογραφήσεις λαϊκών δίσκων στη δεκαετία του '60.

Πήρε μέρος σε αμέτρητες ηχογραφήσεις κυρίως με δημοτικούς τραγουδιστές αλλά και με πολλούς και κορυφαίους λαϊκούς. Έχει παίξει σε 4 από τα δημοτικά που είπε σε δίσκους ο Καζαντζίδης, αλλά και σε λαϊκά του. Επίσης σε πολλά λάϊκά με την Πόλυ Πάνου, τον Αγγελόπουλο, τη Γιώτα Λϋδια, την Καίτη Γκρέυ και άλλους.

Ήταν πολύ έγκυρος μουσικός και πολύ σοβαρός άνθρωπος. Πάντα καλοντυμένος, με δεκάδες κοστούμια και ακριβά αυτοκίνητα. Στα χρόνια του '70 κυκλοφορούσε με μια μαύρη οκτακύλινδη μερσεντές 350S. Αρχοντάνθρωπος με τα όλα του...

Θα τον θυμόμαστε με θαυμασμό και αγάπη.

-Στη φωτογραφία με τον Γιώργο Κόρο και τον Θόδωρο Δερβενιώτη σε ηχογράφηση στο (γκρεμισμένο σήμερα απο τον Μάτσα) studio 2 της Columbia, τη δεκατία του '80, στον Περισσό.

Το περιοδικό "Λαϊκο Τραγούδι" και η νέα εποχή

2011-02-03T01:26:00.002+02:00

Το περιοδικό "Λαϊκό Τραγούδι" έσπασε, αυτή τη φορά, κάθε ρεκόρ καθυστέρησης στην έκδοσή του. Βρεθήκαμε μπροστά σε πολλά προβλήματα, το τελευταίο από τα οποία ήταν η τυχάρπαστη και άθλια έκδοση της περασμένης άνοιξης με τίτλο "Λαϊκό τραγούδι" και υπότιτλο (με μικρότερα, φυσικά, γράμματα) "Η αυθεντική ιστορία του". Το άθλιο αυτό εμπορικό κατασκεύασμα, που είχε πίσω του μια πολύ μεγάλη εταιρία, κατέκλυσε τα περίπτερα, με αποτέλεσμα να πηγαίνουν αναγνώστες μας και να ζητούν το δικό μας περιοδικό και να τους δίνουν το "άλλο". Δυστυχώς, ακόμα και δικοί μας άνθρωποι έπεσαν θύματα γιατί πίστεψαν οτι το εκδίδουμε εμείς.

Δεχτήκαμε, έτσι, μεγάλο χτύπημα, με αποτέλεσμα να κλονισθεί η, ούτως ή άλλως, επισφαλής οικονομική μας κατάσταση.

Ακολούθησε όμως και ένα ακόμη χτύπημα από τη νέα νομοθεσία που επιβάλει η "Τρόικα": Ο εκδότης του περιοδικού "Λαϊκό Τραγούδι", συνταξιούχος δημοσιογράφος των εφημερίδων, θα πρέπει πιά να αντιμετωπίσει δυσβάσταχτα βάρη για να μπορεί να εργάζεται (μεγάλη μείωση στην ήδη βάρβαρα πετσοκομένη σύνταξη και αύξηση ασφαλίστρων, που καταβάλει τα τελευταία 8 χρόνια, χωρίς καμμιά προσδοκία ανταποδοτικότητας, στο πρώην ΤΕΒΕ...).

Αυτή είναι - όσο πιό συνοπτικά γίνεται - η κατάσταση όπως διαμορφώθηκε τον τελευταίο καιρό για το περιοδικό.

Αυτή την εποχή είμαστε σε αναζήτηση λύσης για το μέλλον, που είναι πολύ πιθανόν να βρεθεί.

Το στόκ των παλαιών τευχών δόθηκε σε επιχειρηματία για να τα ξανακυκλοφορήσει, μήπως από τα έσοδα καλύψουμε έστω ένα μέρος από τα χρέη που έχει το περιοδικό - προσοχή: χρέη μόνο σε τράπεζες, που μας απομυζουν με τοκογλυφικά επιτόκια.

Η πρώτη σειρά επανακλοφορίας γίνεται στα περίπτερα αύριο Πέμπτη 3 Ιανουαρίου, σε τιμή πολύ χαμηλή: πακέτο με δύο τεύχη και δυο CD, με 5 ευρώ.

Φυσικά η επανακυκλοφορία αυτή δεν απευθύνεται στους τακτικούς αναγνώστες του περιοδικού, που έχουν όλα τα τεύχη, ή πάντως τα τεύχη εκείνα που τους ενδιαφέρουν. Απευθύνεται σ' ένα πιό πλατύ ακροατήριο, που μέσω της προσφοράς αυτής μπορεί να κάνει μια πιό σοβαρή σχέση με το λαϊκό τραγούδι. Κρίμα θα ήταν τα τεύχη και τα CD που με πολύ κόπο φτιάξαμε να σαπίζουν στα υπόγεια.

Με όλα αυτά, είναι φανερό ότι κλείνει ένας κύκλος για τη ζωή του περιοδικού "Λαϊκό Τραγούδι" και πιθανόν ν΄αρχίσει ένας καινούργιος.

Θα ήθελα λοιπόν με την ευκαιρία, να ευχαριστήσω από καρδιάς μερικούς θαυμάσιους και αξιόλογους ανθρώπους, αρκετούς από τους οποίους γνώρισα αυτά τα χρόνια, παλεύοντας μαζί τους για την έκδοση του περιοδικού. Τον Κώστα Χρηστίδη, τον Βαγγέλη Αρναουτάκη, τον Γιάννη Κοντογιάννη, την Λίλυ Ριτσώνη, τον Γιώργο Αθητάκη, τον Σωτήρη Οικονόμου, τον Κώστα Χατζηδουλή, τον Θάνο Κουτσανδρέα, τον Μανώλη Δραγατάκη, τον Μάνο Γρυσμπολάκη,τον Τάκη Τζίφα, τον Δημήτρη Μανιάτη, τον Μανώλη Ρασούλη, τον Γιώργο Αντωνακόπουλο, τον Αντώνη Κόντο, τον Μένιο Καλυβιώτη, τον Θεόφιλο Αναστασίου, τον Δημήτρη Υφαντή, επίσης όλους τους κατά καιρούς συνεργάτες, αλλά και τους εκλεκτούς αναγνώστες του περιοδικού, που ήταν και η μεγάλη έκπληξη για μένα. Δεν πίστευα οτι υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι, με γνώσεις, με γνώση, με τρομερή αντίληψη και οξυδέρκεια (όταν λίγα γράφαμε και πολλά καταλάβαιναν). Αλλά και τους τρείς τέσσερις, που προσφέρθηκαν να μας βοηθήσουν ...με χρήματα! - τα οποία φυσικά τα αρνηθήκαμε με ευγένεια - όταν κατάλαβαν οτι το περιοδικό κινδύνευε για οικονομικούς λόγους.

Τους ευχαριστούμε όλους με αγάπη και ευγνωμοσύνη.

Γ.Ι.Κ.

Πέθανε κι ο Καμενίδης

2011-01-28T22:24:00.003+02:00

Πέθανε χθές και κηδεύεται αύριο Σάββατο στις 11.45 στο Νεκροταφείο Ζωγράφου ο συνθέτης Στράτος Καμενίδης.

Είχε γεννηθεί πριν από 80 χρόνια. Έπαιζε πιάνο και ακκορντεόν και διετέλεσε για αρκετά χρόνια ενορχηστρωτής και μαέστρος στην εταιρία PHILIPS.

Τα τελευταία χρόνια ζούσε και εργαζόταν στο Ηράκλειο της Κρήτης.

Έγραψε πολλά ελαφρά και λαϊκά τραγούδια. Πρώτη του ηχογράφηση το "Κελαηδούνε τα μπουζούκια" με τον Ορφέα Κρέούζη, το 1958. Από τα πιό γνωστά του κομμάτια "Το παρελθόν θυμήθηκα" με τη Χρυσάφη, "Λίγη αγάπη δείξε μου", με την Κατερίνα Τζοβάρα (το έκανε πολύ γνωστο η εκτέλεση με την Σοφία Κλλητήρη), το "Πρωτοβρόχι", αλλά και τα ελαφρά "Κόρη του ποταμού" και "Φεγγάρι που αλητεύει" με τον Γιάννη Βογιατζή.

Πατρότητες και θεωρίες συνομωσίας

2011-01-23T01:27:00.014+02:00

Τέσσερις και πλέον δεκαετίες που ασχολούμαι με τα λαϊκά τραγούδια, έχω ακούσει πάρα πολλές πληροφορίες, φήμες, απόψεις αλλά και κάθε είδους ανυπόστατες σαχλαμάρες για το περίφημο θέμα που έχει να κάνει με τις πατρότητες λαϊκών τραγουδιών.

Το ζήτημα είναι υπαρκτό για κάποιες - ίσως πολλές - περιπτώσεις. Αλλά η φημολογία και τα συνωμοσιολογικά σενάρια που έχω ακούσει είναι απείρως περισσότερα. Και βρίσκουν ακροατήριο. Γιατί πάρα πολλοί άνθρωποι έλκονται από αυτού του είδους τις θεωρίες και τις υιοθετούν και τις αναπαράγουν. Κι οταν τους ρωτήσεις, σου δίνουν απαντήσεις του τύπου μου το είπε ο μπατζανάκης του ξαδέρφου μου, που ο παππούς του ήταν ερασιτέχνης κιθαρίστας και του το είπε κάποιος φίλος του που ήταν ο... κουρέας του Τσιτσάνη.

Εν πάση περιπτώσει, εμείς, εδώ και πολύν καιρό, έχουμε καταλήξει στο περιοδικό, οτι για το ολισθηρό αυτό θέμα δεν έχουν μεγάλη αξία οι προφορικές μαρτυρίες, αλλά τα ντοκουμέντα.

Έτσι λοιπόν, για την ιστορία, δημοσιεύουμε σήμερα δύο ντοκουμέντα για μια πολύ παλιά και μεγάλη διαμάχη που έχει να κάνει με δύο τραγούδια και τρείς καλλιτέχνες. Τα τραγούδια είναι το "Τρελλέ τσιγγάνε" και το "Αγάπη πούγινες δίκοπο μαχαίρι". (Το δεύτερο, ως γνωστόν, περιέχει αυτούσιες βασικές μουσικές φράσεις από το πρώτο). Τα πρόσωπα είναι ο Τσιτσανης, η Γεωργακοπούλου και ο Χατζηδάκης.

Ο Τρελλός Τσιγγάνος κυκλοφόρησε το 1947 στο όνομα της Γεωργακοπούλου, αλλά αργότερα περιελήφθη σε αρκετές συλλογές του Τσιτσάνη, ο οποίος όπως φαίνεται - σε πολλλές περιπτώσεις - από τα αρχεία της ΑΕΠΙ είχε χαρίσει πολλά τραγούδια του σε ερμηνευτές. Σημειώνεται πάντως οτι στην ΑΕΠΙ το συγκεκριμένο κομμάτι εξακολουθεί να είναι καταχωρισμένο στο όνομα της Γεωργακοπούλου.

Το 1955 προβλήθηκε στους κινηματογράφους η ταινία του Κακογιάνη "Στέλλα" στην οποία ακούγεται το Αγάπη πούγινες δίκοπο μαχαίρι. Στο δίτομο έργο "Ο κινηματογράφος" της Πάπυρος Λαρούς, που επιμελήθηκε ο Ριζίτα Σώκου στη στήλη για τη μουσική της ταινίας αναφέρεται: Χατζηδάκις -Τσιτσάνης. Στη διαφημιστική καταχώρηση στις εφημερίδες είναι κάπως διαφορετικά. Μουσική: Χατζηδάκης. Λαϊκά μοτίβα: Χατζηδάκης-Τσιτσάνης.

Ενδιαφέρον έχει το οτι την επόμενη χρονιά στο περιοδικό "Μοντέρνο τραγούδι" που εξέδιδε ο Κώστας Μάνεσης (έτος Ι΄, αρ. φύλλου 125, Ιούλιος 1956) δημοσιεύονται οι στίχοι από το Αγάπη πούγινες δίκοπο μαχαίρι και το τραγούδι στο σύνολό του αποδίδεται στον Τιτσάνη.

Αξιομνημόνευτο είναι οτι τα χρόνια εκείνα είναι νεότατοι και σε πλήρη δράση ο 40άχρονος Τσιτσάνης και ο 30άχρονος Χατζηδάκης, οί οποίοι υπήρξαν μέχρι το τέλος και προσωπικοί φίλοι.

Γ.Ι.Κ.

Δυο τρια λόγια για το σημερινό κατευόδιο

2011-01-19T01:29:00.002+02:00

Θα γράψω δυο τρία λόγια (αναγκαστικά σε πρώτο πρόσωπο) για το σημερινό κατευόδιο του Σπόρου. Δικά του απλά λόγια, που είναι νομίζω, προτιμότερα από τις δικές μας "απόψεις" και "αναλύσεις".

Τον ρώτησα ποιό τραγούδι του αρέσει αυτή την εποχή (ήταν μέσα της δεκαετίας του '80). Το ρωτάω σε όλους σχεδόν τους μουσικούς. Σκέφτηκε πολύ λίγο και μου είπε "Το γκαρσόνι" του Χιώτη. Είμασταν στην ταβέρνα του Γιάννη στον Καρέα οι τρείς μας με τον Σπύρο Ευσταθίου. Εσένα Σπύρο; ρώτησα. Πιό γρήγορα αυτός μου απάντησε "Η Ξαβεριώτισσα" του Μπαγιαντέρα.

Μια άλλη φορά τον ρώτησα πάνω στο γνωστό στους μπουζουκόφιλους δίλημμα: Χιώτης ή Μπέμπης. Ο Μπέμπης ήταν πιό μπουζουξής, μου απάντησε. Ο Χιώτης ήταν μουσικός.

Για το "τέλος" του Χιώτη: Ο Χιώτης αυτοκτόνησε. Είχε πρόβλημα με την καρδιά του. Του είχαν πεί οι γιατροί να τα κόψει όλα. Έπινε ένα μπουκάλι ουίσκι, πέντε γεμιστά και δύο πακέτα τη μέρα.

Για τον Καζαντζίδη: Εμένα μου άρεσε ο Τζουνάκος. Δεν μου άρεσαν τα βαριά.

Για τις τραγουδίστριες: Η καλύτερη ήταν η Μαρίκα Νίνου.

Γιατι δεν έγραψε παρά ελάχιστα τραγούδια: Άμα έπαιζα καλά μπουζούκι, δεν με έννοιαζε να γράψω δικά μου τραγούδια.

Για τους σύγχρονους συνθέτες: Άκης Πάνου

Και πολλά, πάρα πολλά ακόμη...Ίσως στο μέλλον...

Δεν άντεξε ο Σπόρος

2011-01-17T17:52:00.009+02:00

Στις πέντε παρά 20΄ σήμερα το άπόγευμα έφυγε από τη ζωή ο περίφημος σολίστας του μπουζουκιού Γιάννης Σταματίου Σπόρος, ο οποίος νοσηλευόταν αρκετούς μήνες με σοβαρά καρδιολογικά προβλήματα σε νοσοκομείο της Αθήνας.

Η κηδεία του θα γίνει μεθαύριο Τετάρτη 17 του μηνός στις 2.30 το μεσημέρι στο νεκροταφείο Καλλιθέας.

Ο Γιάννης Σταματίου γενήθηκε το 1936 , στην Κηφισιά. Μεγάλωσε στο Μπραχάμι. Το κανονικό του επώνυμο ήταν Σταμάτης. Ο πατέρας του (αυτοκινητιστής), καταγόταν από γενιά αγωνιστών του 21 της Σάμου και ήταν καλός ερασιτέχνης κιθαρίστας.

Στα πρώτα χρόνια του Γυμνασίου ο Γιάννης εγκατέλειψε το σχολείο για να γίνει μουσικός. Δάσκαλοί του ήταν τα αδέρφια Δημήτρης και Σπύρος Ευσταθίου και ο Στέλιος Μακρυδάκης, που έμεναν στην ίδια περιοχή.

Η πρώτη του επαγγελματική εμφάνιση ήταν με τον Ακη Πάνου σε ταβέρνα της περιοχής Μακρυγιάννη το 1947. Ο Σπύρος Ευσταθίου τον σύστησε στους επιφανείς εκπροσώπους της συντεχνίας το 1948 στο μπαράκι της οδού Ίωνος.

Έπαιξε στα πιό γνωστά κέντρα της εποχής και το 1952 μπήκε στη δισκογραφία. Ως το 1957 που έφυγε για την Αμερική έπαιξε με μοναδικό τρόπο σε περισσότερες από 200 ηχογραφήσεις με τους μεγαλύτερους συνθέτες και τραγουδιστές. Ανάμεσα σ' αυτές είναι και 37 τραγούδια που ερμήνευσε ο Στέλιος Καζαντζίδης: Ασπρο πουκάμισο, Σαν την Καλαμιά, Μακάρι να πεθάνω, Δεν ζωντανεύουν οι νεκροί, Πάρε το δάκρυ μου βοριά κτλ.

Ήταν μέλος της περίφημης παρέας Τατασόπουλος- Σπόρος-Τζουνάκος, με τους οποίους συνεργάστηκε σταθερά σε δίσκους και μαγαζιά. Υπήρξε ως το τέλος μέγας θαυμαστής και αργότερα συνεργάτης και φίλος του Μανώλη Χιώτη.

Έχει εμφανισθεί στη ταινία "Ο Κοκοβιός πρωτευουσιάνος" με τον Τατασόπουλο και τον Στράτο Παγιουμτζή.

Στην αμερική έκανε μεγάλη καριέρα, αναγνωρίστηκε από μεγάλους ξένους μουσικούς και τραγουδιστές και έζησε μια "πλούσια κι ελεύθερη ζωή", ικανοποιώντας μιά από τις μεγαλύτερες επιθυμίες του που ήταν τα καλά αυτοκίνητα και οι μακρυνές διαδρομές. Άλλαξε 50 αμάξια!

Τέλη του 1979 ήρθε στην Ελλάδα. ΄Επαιξε με την Πόλυ Πάνου, με τον Μπιθικώτση, το Βοσκόπουλο και πολλούς άλλους... Όμως είχαν αλλάξει τα πάντα...

Υπήρξε πολύ μεγάλος μουσικός. Επαιζε τρομερή κιθάρα. Στο μπουζούκι, στη δεκαετία του 50, έβαλε τον πήχη. Έπαιξε με απόλυτη άνεση πολύ γρήγορες και καθαρές νότες. Οι πενιές του είχαν όγκο και μοναδική ένταση.

Ο Σπόρος ήταν μιά πολύ σημαντική προσωπικότητα. Ενέπνεε το σεβασμό με τη σοβαρότητα, το κύρος και την μεγάλη καλλιτεχνική του αξία.

Έχει μια κόρη από προηγούμενο γάμο του που ζεί στην Αμερική. Τα τελευταία 40 περίπου χρόνια ήταν παντρεμένος με την εξαίρετη τραγουδίστρια Βούλα Παπαδοπούλου, η οποία τον λάτρεψε και του αφοσιώθηκε μέχρι αυτοθυσίας ως το τέλος, όπως έκαναν οι άνθρωποι κάποιων άλλων εποχών.

Δημήτρης Ρακιτζής - Στα λέω Χύμα (Λαμόγιο)

2011-01-17T01:16:00.003+02:00

Ο Ρακιντζής είναι ένας από τους καλλίτερους μπουζουξήδες (όχι μόνο της Θεσσαλονίκης), και ταλαντούχος συνθέτης με μεγάλες επιτυχίες στο ενεργητικό του, που ερμήνευσαν Μελάς, Καρράς, Τερζής και άλλοι. Αλλά εδώ τον έβαλα γιατί πρώτη φορά τον άκουσα να τραγουδάει και μου έκανε μεγάλη εντύπωση.
(Στο 4ο τεύχος του περιοδικού "Λαϊκό Τραγούδι" έχει δημοσιευθεί συνέντευξη του Δ. Ρακιντζή, όπου υπάρχουν βιογραφικά και αναφορά στα τραγούδια του που έγιναν επιτυχίες)

COLUMBIA Συμβούλιο Επικρατείας

2011-01-15T03:02:00.004+02:00

Την περασμένη Τρίτη συζητήθηκε για δεύτερη φορά στο Συμβούλιο Επικρατείας το θέμα της διάσωσης ή μη του εργοστασίοτ της Colymbia στη Ριζούπολη, δίπλα στο γήπεδο του Απόλλωνα. Η απόφαση αναμένεται σε 3-4 μήνες.

Υπενθυμίζουμε οτι η πρώτη απόφαση ήταν - καθαρά και απόλυτα - υπέρ της διατήρησης ολόκληρου του χώρου (14,5 στρέμματα) και της δημιουργίας εκεί πολιτιστικού χώρου, μουσείου και αρχείου της ελληνικής δισκογραφίας. Το ΣτΕ, μαζί με την απόφασή του εκείνη ανέπεμπε ξανά το θέμα στο Συμβούλιο Νεοτέρων Μνημείων του υπουργείου Πολιτισμού, το οποίο όμως και πάλι αποφάνθηκε υπέρ της διατήρησης ενός μόνο κτηρίου, επιτρέποντας στο σημερινό ιδιοκτήτη του κ. Μάτσα να φτάξει δίπλα εμπορικό κέντρο. Έτσι, η υπόθεση, με νέα προσφυγή της Πρωτοβουλίας των κατοίκων της περιοχής, έφτασε για δεύτερη φορά στο ανώτατο διοικητικό δικαστήριο.

Επίσης υπενθυμίζουμε οτι ο Μάτσας έχει ήδη γκρεμίσει 5 από τα 8 κτήρια που ήταν εκεί (ανάμεσά τους και το ιστορικό στούντιο στο οποίο έχει ηχογραφηθεί το σύνολο της ελληνικής μουσικής, ως τά μέσα της δεκαετίας του 1960).

Επειδή το θέμα δεν είναι η αισθητική ή η μνημειακή αξία των κτηρίων της Columbia (αν και υπάρχει θέμα προστασίας της βιομηχανικής αρχιτεκτονικής - βλέπε εργοστάσιο ΦΙΞ), πιστεύουμε οτι είναι λάθος η παραπομπή του στους αρχαιολόγους και στους αρχιτέκτονες. Το θέμα αφορά τη ελληνική μουσική ιστορία και συνεπώς ο χώρος πρέπει να διατηρηθεί ως χώρος μνήμης και να αξιοποιηθεί για την στέγαση των ιστορικών ντοκουμέντων, μαζί φυσικά με την ευρύτερη πολιτιστική αξιοποίησή του. Επομένως ήταν και είναι θέμα πολιτικής βούλησης η διάσωση και αξιοποίησή του. Δυστυχώς οι ως τώρα υπουργοί Πολιτισμού στάθηκαν ανάξιοι ή ανήμποροι να το καταλάβουν και να πάρουν μια απόφαση η οποία δεν θα κόστιζε στο ελληνικό δημόσιο ούτε ένα ευρώ, γιατί θα μπορούσε να δοθεί στον κ. Μάτσα διπλανή έκταση τώρα που μπαίνει η ευρύτερη περιοχή στο σχέδιο πόλεως.

Αδιάφοροι και ανάξιοι της ιστορίας του ελληνικού τραγουδιού στάθηκαν και οι περισσότεροι από τους μεγαλοσυνθέτες και μεγαλοτραγουδιστές, που δεν τόλμησαν να πουν έστω μια κουβέντα υπέρ της διάσωσης του σημαντικότατου αυτού ιστορικού χώρου.

-Στη φωτογραφία το εξώφυλλο του βιβλίου που εξέδωσε πριν από 2-3 μήνες ο Γιαννάκης Παπαϊωάννου ένας από τους τελευταίους ηχολήπτες της Columbia, με προσωπικές του αναμνήσεις από πρόσωπα και γεγονότα, που σχετίζονται με το ιστορικό εργοστάσιο.

Χρόνια Πολλά

2010-12-24T20:32:00.001+02:00

Καλές γιορτές και χρόνια πολλά στους φίλους του περιοδικού και σ' όλον τον κόσμο.

Καζαντζιδης

2010-12-24T02:00:00.001+02:00

Για την τελευταία τηλεοπτική εκπομπή του Χαρδαβέλα, βλεπε:

stelioskazantzidis.blogspot.com

Ενδιαφέρουσα παρέα

2010-12-14T01:39:00.003+02:00

Από αυτή την Τετάρτη 15 Δεκεμβρίου και κάθε Τετάρτη τρείς πολύ ωραίοι καλλιτέχνες, οι Μανώλης Πάπος, Γιάννης Παπαβασιλείου-Βλάχος και Κώστας Δουμουλιάκας θα παίζουν στο "Επί Κεραμεικώ", στην οδό Κεραμεικού στο κέντρο της Αθήνας.
Γενικώς έχει μεταφερθεί ένα σημαντικό μέρος του μουσικού ενδιαφέροντος για το λαϊκό τραγούδι σε μεζεδοπωλεία, ταβέρνες κια άλλα μικρά μαγαζιά. Σύντομα, με επόμενη δημοσίευση θα αναφερθούμε και σε άλλα τέτοια μαγαζιά, στα οποία παίζουν πολύ καλοί καλλιτέχνες.

Αμηχανία

2010-12-10T01:34:00.002+02:00

Η κυβέρνηση παίρνει κάποια πολύ επαχθή και άμεσα μέτρα για να αντιμετωπίσει το μεγάλο δημοσιονομικό πρόβλημα της χώρας. Σε μέτρα που που να αντιμετωπίζουν τις αιτίες που δημιούργησαν το πρόβλημα αυτό, δυσκολεύεται πολύ να προχωρήσει. Την παρανομία, την ατιμωρησία, το ηθικό ξεχαρβάλωμα κράτους και κοινωνίας δεν μπορεί να τα αντιμετωπίσει. Σχεδόν δεν τα αγγίζει.
Είδα με τα μάτια μου προχθές στα διόδια Αθηνών-Λαμίας να κατεβαίνουν οδηγοί, να παραμερίζουν τίς μπάρες και να περνάνε χωρίς να πληρώνουν. Αυτό το μικρό παράδειγμα είναι χαρακτηριστικό για το τι συμβαίνει γενικότερα. Το απλό ερώτημα είναι: Αν τα διόδια είναι νόμιμα γιατί το κράτος επιτρέπει σε κάποιους να περνάνε χωρίς να πληρώνουν; Αν τα διόδια είναι παράνομα γιατί δεν τα καταργεί; Είναι εικόνα οργανωμένου κράτους αυτή;
Δηλαδή το κράτος τί κάνει; Άφήνει τους πολίτες να λύσουν μόνοι τους το πρόβλημα; Είναι σοβαρά πράγματα αυτα;
Δεν ξέρω και δεν παίρνω θέση επί της ουσίας. Όμως, κάποιος πρέπει να κάνει κάτι. (Και φυσικά όχι μόνο για τα διόδια - τα οποία, σημειωτέον, είναι και πολύ ακριβά...)

Τύπος, 24ωρη απεργία

2010-11-29T23:44:00.003+02:00

Η πολύπλευρη κρίση που μαστίζει τα έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ εδώ και αρκετά χρόνια, άρχισε να αναδεικνύεται και να ξεσπάει στο οικονομικό και εργασιακό πεδίο.
Πριν από μερικές μέρες έκλεισε η Απογευματινή
Την περασμένη Παρασκευή έκλεισε το καθημερινό Βήμα
Το κανάλι Alter είναι πολύ κοντά στο κλείσιμο, δεδομένου οτι οι ιδιοκτήτες του κατηγορούνται για σειρά παρανομιών και επιπλέον δεν έχουν τη δυνατότητα να ανταποκριθούν στις οικονομικές υποχρεώσεις τους .
Στην Ελευθεροτυπία γίνεται νέες περικοπές, καθώς το χρέος της έχει φτάσει τα 140 εκατομμύρια ευρώ.
Στο ραδιόφωνο του Αντένα συνεχίζονται οι απολύσεις. Έχουν μείνει μόνο 6 δημοσιογράφοι.
Στο Σκάι κάνουν περικοπές, που δεν γίνονται δεκτές από το προσωπικό.
Και όλα αυτά είναι εξελίξεις των τελευταίων εβδομάδων - Δεν χρειάζεται να αναφερθούμε στο γενικότερο χάλι που επικρατεί χρόνια τώρα σε όλον σχεδόν τον Τύπο, με τις διαπλοκές, τους εκβιασμούς, τα κρατικά λεφτά που συντηρούν άθλιες εφημερίδες και άθλια κανάλια, τα δάνεια από τις τράπεζες (κι αγύριστα απ΄ ό,τι φαίνεται - μόνο από μας ρουφάνε το αίμα οι επίσημοι τοκογλύφοι, που σε καιρό κρίσης εξακολουθούν να έχουν υπέρογκα κέρδη), την εκμετάλευση των νέων παιδιών που θέλουν να γινουν δημοσιογράφοι και τον εγκληματικό ρόλο που έχουν παίξει τα τελευταία χρόνια όλα σχεδόν τα ιδιωτικά ΜΜΕ κολακεύοντας τους τηλεθεατές για να ανεβάσουν τα νούμερα της τηλεθέασής τους και διαπαιδαγωγώντας φριχτούς ιδιώτες και όχι υπεύθυνους πολίτες. Το δόγμα "για όλα φταίνε οι άλλοι" και οτι πρέπει συνεχώς να διεκδικούμε και μόνο για την πάρτη μας η ιδιωτική τηλεόραση το καλλιέργησε όσο κανένας άλλος - και το επέβαλε δυστυχώς με τη φοβερή δύναμη που έχει σαν μέσο.
Πάντως οι τράπεζες φαίνεται οτι δεν είναι πλέον πρόθυμες να δώσουν νέα δάνεια (ακόμη και στον ΔΟΛ) και ίσως πολλά ΜΜΕ να βάλουν λουκέτο.
Όσο για την πολιτική εξουσία, μένει άπραγη μπροστά στην ασυδοσία και την παρανομία των ιδιοκτητών των ΜΜΕ και αρκετών δημοσιογράφουν που παίζουν βρώμικο ρόλο. Και να σκεφτεί κανείς οτι το μεγάλο θύμα των ΜΜΕ είναι οι ίδιοι οι πολιτικοί. Τα ΜΜΕ βοήθησαν να γίνουν οι πολιτικοί το "πτυελοδοχείο της Κοινωνίας" όπως είπε κι ο Πάγκαλος. Οι πολιτικοί δεν θέλησαν ή φοβήθηκαν να συγκρουσθούν μαζι τους. Αντίθετα πάνε στην ΤV σαν κότες και τους κάνουν μάθημα ο Τριανταφυλλόπουλος και ο Χατζηνικολάου!
Έτσι και χειρότερα έχουν τα πράγματα στον Τύπο.Είμαστε σε μια φάση που για να διορθωθεί η κατάσταση πρέπει να γίνουν ανατροπές και συγκρούσεις και όλα αυτά με το ανάλογο κόστος. Ποιός θα τάκάνει; Μόνο από πολύ ψηλά μπορεί να ξεκινήσει μια τέτοια προσπάθεια. Και ο Γ. Παπανδρέου δεν έχει δείξει ως τώρα το παραμικρό δείγμα προς αυτή την κατεύθυνση.
Η ΕΣΗΕΑ με την απεργία της Τρίτης 30 Νοεμβρίου δεν έχει φυσικά την δύναμη να λύσει τα τεράστια προβλήματα, στα οποία άλλωστε στην σχετική ανακοίνωσή της ουσιαστικά δεν αναφέρεται. Μιλάει μόνο για την - πράγματι επελαύνουσα -λεηλασία των ασφαλιστικών και εργασιακών δικαιωμάτων των εργαζομένων στον Τύπο.
Δυστυχώς, ούτε "μη χειρότερα", μπορούμε να πούμε - αφού ξέρουμε πως τα χειρότερα έρχονται στα σίγουρα.
Γ.Ι.Κ.

Χούντα-αντιστασιακοί.

2010-11-17T16:04:00.002+02:00

Ακούγοντας σήμερα το μεσημέρι έναν ραδιοφωνικό παρουσιαστή στο Flash να λέει οτι υπήρξαν μόνο δύο αντιστασιακοί, ο Αλέκος Παναγούλης και ο Σάκης Καράγιωργας θυμήθηκα την μόνιμη επωδό των χουντικών και των βασανιστών, οτι ο μόνος αντιστασιακός ήταν ο Παναγούλης, στην προσπάθειά τους να υποβαθμίσουν τη στάση και τη δράση πάρα πολλών άλλων, που κάποιοι απ' αυτούς έδωσαν τη ζωή τους ενώ άλλοι - πολύ περισσότεροι - υπέστησαν απάνθρωπα βασανιστήρια ή φυλακίστηκαν και εξορίστηκαν.
Αυτό που θα μπορούσε να δοθεί ως απάντηση στον εν λόγω παρουσιαστή, είναι το βιβλίο που έβγαλε πέρισυ η Ελευθεροτυπία με τα 7.840 ονόματα των φύλακισθέντων και εξορισθέντων.
Όσο για το αν αντιστάθηκε το σύνολο το ελληνικού λαού, μια ψύχραιμη απάντηση είναι οτι το προνόμιο της ενεργού αντίστασης πάντα το είχαν οι λίγοι (αν και δεν είναι και λίγοι 7.840 νοματαίοι...). Θυμάμαι πολύ καλά οτι το μεγαλύτερο κομμάτι τότε του ελληνικού λαού ήταν εναντίον της Χούντας. Αλλά οι άνθρωποι της κατηγορίας αυτής, έντιμοι πολίτες και οικογενειάρχες κατά το πλείστον, μπορεί να μήν είχαν το θάρος και το κουράγιο να τα βάλουν με τα τανκς. Δεν μπορούμε όλους αυτούς να τους βγάλουμε και φιλοχουντικούς. Τέλος, υπήρχε και μια κατηγορία, νομίζω πολύ μικρότερη, ελλήνων πολιτών, που είτε γιατί ωφελήθηκαν προσωπικά, είτε γιατί είχαν ακροδεξιά τοποθέτηση, είτε γιατί απλώς ήταν κότες και δεν είχαν ανεπτυγμένο το αίσθημα της ελευθερίας και της δημοκρατίας, που υποστήριζαν τη χούντα ή δεν τους έννοιαζε.
Για να έλθουμε στο σήμερα, έχω να πω οτι υπάρχει τραγική έλλειψη πληροφόρησης. Δυστυχώς, οι νεότεροι που δεν έζησαν την χούντα δεν ξέρουν τι σημαίνει δικτατορία. Δεν ξέρουν τι σημαίνει να σου κάνουν φάλαγγα και να σου ξεριζώνουν τα νύχια, δεν ξέρουν τι σημαίνει να βασανίζουν στο ΕΑΤ/ΕΣΑ, παρουσία σου, το παιδί σου, δεν ξέρουν τι σημαίνει να πηγαίνει μια μάνα κάθε μέρα επί τρείς μήνες στην Ασφάλεια και να ρωτάει πού είναι το παιδί μου και να της λένε δεν ξέρουμε, ενώ είναι στα ή στην ΕΣΑ ή στο Διόνυσο ή στο Μπογιάτι ή στο ΚΕΣΑ και να το βασανίζουν.
Όσο γι' αυτό που λέμε γενιά του Πολυτεχνείου, είναι αλήθεια, οτι πολλοί από τους τότε πρωταγωνιστές πήραν πολιτικά αξιώματα. Δεν το θεωρώ αρνητικό. Έτσι δεν πρέπει να αναδεικνύονται οι ηγέτες; μέσα από αγώνες; Κάποιοι εκμεταλεύτηκαν τα αξιώματα αυτά, με ιδιαίτερα αρνητικό τρόπο. Ας τους κρίνουμε γιαυτό. Και ας τους κρίνουμε με την μεγαλύτερη δυνατή αυστηρότητα. Αλλά τί φταίνει οι υπόλοιποι, οι ανώνυμοι, που δεν εξαργύρωσαν τίποτα, να τους λέμε οτι δεν υπήρξαν;
Τέλος, νομίζω οτι χρειάζεται να έχουμε γνώση των γεγονότων και λίγη σοβαρότητα πριν αρχίσουμε να λέμε στα ραδιόφωνα - και όχι μόνο - σαχλαμάρες.

Φλωρινιώτης-Τσιτσάνης

2010-11-14T02:26:00.005+02:00

Για να χαλαρώσουμε και λίγο, που λέει ο λόγος: Ο φίλος και αισθαντικός σολίστας του μπουζουκιού Γιάννης Παπαβασιλείου-Βλάχος, μας έφερε το δισκάκι, όπου ο Γιάννης Φλωρινιώτης τραγουδάει (σε επανεκτέλεση, βέβαια) Τιτσάνη. Ο Φλωρινιώτης ήταν καλός τραγουδιστής στα νιάτα του και ο Χατζηδάκης που με την γνωστη εκκεντρικότητά του και την ευαισθησία του τον παρουσίασε κάποτε στο ...Τρίτο Πρόγραμμα, πράγματι κάτι είδε σ΄αυτόν. Μόνο που λόγω άγνοιας (σε πλάτος και σε βάθος) του λαίκού τραγουδιού ο αείμνηστος Χατζηδάκις υπερέβαλε λιγάκι.

Άλλοι "έντεχνοι" και φιλο-"έντεχνοι" έχουν πάθει και και συνεχίζουν να παθαίνουν και χειρότερα γιατί δεν ήξεραν και δεν ξέρουν τι γίνεται στον κόσμο του λαϊκού τραγουδιού.

Ετσι κι αλλοιώς, μπάχαλο

2010-11-14T02:11:00.003+02:00

Φίλος, ανακάλυψε άλλες δύο σελίδες στο facebook με τίτλο Λαϊκό Τραγούδι. Σε μία μάλιστα απ' αυτές χρησιμοποιούν και το λογότυπο του περιοδικού μας. Που δείχνει οτι δεν έχουν άγνοια για την ύπαρξη και του περιοδικού και της ιστοσελίδας του και του blog του. Τους παρακαλούμε κι από δω να μην το χρησιμοποιούν, γιατί μπερδευόμαστε. ΄
Δεν μπορούμε - κι ούτε θέλουμε - να κάνουμε κάτι άλλο.
Απλώς κάνουμε γνωστό στους αναγνώστες του περιοδικού οτι δεν έχουμε καμμιά σχέση με το facebook. Συνεπώς, οποιαδήποτε σελίδα στο facebookπου φέρει το τίτλο Λαϊκό Τραγούδι δεν έχει σχέση μαζί μας, ούτε άμεση ούτε έμμεση.

Δυό κακογραμμενα λόγια

2010-11-12T02:15:00.002+02:00

Με καθυστέρηση αρκετών μηνών, μάθαμε οτι έφυγε ξαφνικά από τη ζωή και ο Νίκος Καμπόλης. Ωραίος τραγουδιστής, στο κλίμα Γαβαλά-Διονυσίου, ήταν εν ενεργεία ως το τέλος. Από τους τελευταίους αληθινούς τραγουδιστές των "μπουζουκιών", στήριξε πολλά πάλκα στα χρόνια των δεκαετιών του 70, του 80 και του 90. Είχε και αξιόλογη προσωπική δισκογραφία. Τον θυμάμαι πριν 5-6 χρόνια στο μαγαζί 'Άλλη φάση" στην Κωνσταντινουπόλεως σε πολύ καλή κατάσταση να υπερασπίζεται υπέροχα τα τραγούδια που πολύ (και πολλοί) αγαπήσαμε και αγαπάμε.

Θα θυμόμαστε τον Νίκο Καμπόλη με αγάπη

Το αρμένισμα

2010-11-11T00:47:00.005+02:00

(Σχεδόν) όλοι μαζί οι Έλληνες πολίτες(;) βρίζουμε τα τελευταία χρόνια τους πολιτικούς. Έτσι, την περασμένη Κυριακή πήγαμε στις κάλπες και βγάλαμε πρώτον δημοτικό σύμβουλο στην Αθήνα τον Ψινάκη. (Καί δεν είναι το μόνο παράδειγμα).
Οι πολιτικοί είναι αυτο που είναι ή που υποτίθεται οτι είναι. Αλλά, άμα εμείς ψηφίζουμε είτε με βάση την πελατειακή μας σχέση μαζί τους ή με βάση την τηλεοπτική σκουπιδοαναγνωρισιμότητα των υποψηφίων, δεν θα αλλάξει τίποτα...
Έτσι κι αλλοιώς, ο γυαλός δεν είναι στραβός. Εμείς αρμενίζουμε μέσα στην άγνοια και στη σαχλαμάρα.
Υστερόγραφο: Αν κάποιος απαντήσει οτι η εκλογή του Ψινάκη ή των οποιωνδήποτε ψινάκηδων είναι πλάκα και αντίδραση στο πολιτικό κατεστημένο, δεν τον πιστεύω...

Αντε πάλι

2010-11-11T00:26:00.006+02:00

Μια ιστοσελίδα (ή δεν ξέρω πώς αλλοιώς λέγεται) στο Facebook που ονομάζεται "Λαϊκό Τραγούδι", δεν έχει την παραμικρή σχέση με το περιοδικό "Λαϊκό Τραγούδι". Επειδή, στη σελίδα αυτή, βλέπω παντού μια φωτογραφία του συγκροτήματος "Ραστ", υποθέτω οτι μπορεί να είναι δική τους. Αλλά μπορεί και να κάνω λάθος. Ονόματα υπεύθυνου, ή έστω κάποια άλλη σχετική ένδειξη δεν υπάρχει. Πάντως δικιά μας δεν είναι.
Απλώς, για να παίρνει ο καθένας την ευθύνη του.

Εκλογές.

2010-11-08T01:33:00.003+02:00

Μια μεγάλη μερίδα ψηφοφόρων εξέφρασε τη δυσαρέσκειά της για το μνημόνιο και για τα μέτρα που πλήττουν και πάλι τα ίδια κοινωνικά και επαγγελματικά στρώματα (κατά βάση μισθωτούς και συνταξιούχους).
Οι δυσαρεστημένοι του ΠΑΣΟΚ δεν πήγαν στη δεξιά (Ν.Δ. και ΛΑΟΣ). Ή επέλεξαν την αποχή ή προτίμησαν τα αριστερά κόμματα και ιδίως το ΚΚΕ.
Η Ν.Δ. δεν είχε εκλογικά κέρδη, γιατί και ο πιό αδαής ψηφοφόρος ξέρει οτι αν είχαμε συντηρητική κυβέρνηση, τα μέτρα θα ήταν ακόμη πιό σκληρά και ανάλγητα.
(Ένα μεγάλο δυστύχημα για μας που ζούμε στην Αθήνα είναι οτι προηγείται ο Κακλαμάνης στο μεγαλύτερο δήμο της χώρας).

"Αγρίμια", δυο νέοι τραγουδιστές

2010-11-08T01:05:00.002+02:00

Το κέντρο "Αγρίμια", στην πλατεία Βάθης (αρχή Λιοσίων) είναι από τα καλύτερα και πιό σοβαρά κέντρα διασκεδάσεως (όλων των ειδών) στην Αθήνα. Παίζουν στεριανά δημοτικά (κατά βάση Ρούμελη, Ήπειρο, Θεσσαλία).
Εκεί, φέτος, πλάι στους παλιότερους (θαυμάσιους τραγουδιστές) υπάρχουν και δύο εξαιρετικοί νέοι ερμηνευτές του δημοτικού μας τραγουδιού. Δύο ταλέντα: ο Σπύρος Σιόλος και ο Γιάννης Καψάλης (γιός, νομίζω, του περίφημου κλαρινίστα Σταύρου Καψάλη).Και επίσης δύο νέοι πολύ ωραίοι κλαρινίστες: ο Ν. Κοκώνης και ο Μ. Τσίγκος.
Το περιοδικό συνιστά θερμά το μαγαζί αυτό.
Ασφαλώς και θα πρέπει να επανέλθουμε για μια γενικότερη ενημέρωση και για τα άλλα κέντρα διασκεδάσεως που παίζουν δημοτική μουσική

ΕΡΤ - τα νέα αφεντικά.

2010-11-06T01:05:00.002+02:00

Επιτέλους, στελεχώθηκε η διοίκηση της ΕΡΤ, μετά από τόσον καιρό. Πρόεδρος ο Θανάσης Παπαγεωργίου, δικηγόρος, παλιό και έμπειρο πολιτικό στέλεχος, θα μπορούσε να πεί κανείς από το "Βαθύ ΠΑΣΟΚ". Διευθύνων σύμβουλος ο Λάμπης Ταγματάρχης (πρώην συνεργάτης του Λάλα, γνωστός από την εκπομπή "Τα κακά παιδιά").
Στο ραδιόφωνο, που μας ενδιαφέρει ειδικότερα, στη θέση των Ανδρικάκη (γενικός διευθυντής ραδιοφωνίας) και Μαργαρίτας Μυτηληναίου (υπεύθυνη προγράμματος) που αποχώρησαν, τοποθετήθηκαν αντίστοιχα ο μουσικοσυνθέτης Δημήτρης Παπαδημητρίου (της γνωστής οικογενείας - φίλοι του Ωνάση) και η Μαρίνα Λαχανά, ως τώρα παραγωγός του ραδιοφώνου και σύζυγος του τραγουδιστή Τσακνή.
Προσωπικά, δεν είμαι από αυτούς που αθωώνουν τα ιδιωτικά ΜΜΕ και λιθοβολούν την ΕΡΤ, γιατί σε όλους αναλογούν ευθύνες που πηγάζουν σαφέστατα από το θεσμικό πλαίσιο μέσα στο οποίο υποχρεούνται να λειτουργούν. Ως τώρα, τα ιδιωτικά ΜΜΕ παρανομούν ασυστόλως και η κρατική ΕΡΤ πελαγοδρομεί χωρίς κανέναν μπούσουλα.
Για τους ανθρώπους του λαϊκού τραγουδιού, η ΕΡΤ και ιδίως η ΕΡΑ θα μπορούσε να είναι ο μόνος ραδιοφωνικός τόπος στον οποίον θα αξίωνε κανείς να εκπροσωπείται και το λαϊκό τραγούδι, επειδή εξ ορισμού τα κρατικά ραδιόφωνα (πέντε τον αριθμό!) οφείλουν να μεταδίδουν μουσικές από όλες τίς τάσεις της ελληνικής μουσικής. Τα τελευταία χρόνια, είχαμε φτάσει σε μεγάλη κατάντια. Μπορούσε να ακούσει κανείς ο,τιδήποτε εκτός από το τραγούδι εκείνο που αντιπροσωπεύει το σοβαρότερο, το ειλικρινέστερο και βαθύτερο είδος της μουσικής μας.
Θα αλλάξει άραγε κάτι με τα νέα πρόσωπα; Αστεία πράγματα...

Διορθώσεις, διευκρινίσεις, κτλ

2010-11-01T01:40:00.006+02:00

Στο τεύχος 27 του περιοδικού "Λαϊκό Τραγούδι", δημοσιεύτηκε η - προ 35τίας - αλληλλογραφία του Άκη Πάνου με τον Μάνο Χατζηδάκη. Καί πρέπει να διορθώσουμε ένα λάθος, από αυτά που συμβαίνουν καμμιά φορά, αλλά όχι συχνά στο δικό μας περιοδικό. Δεν αναφέραμε οτι η πρώτη δημοσίευση της αλληλογραφίας αυτής ήταν στην εφημερίδα "Αυγή" της 19-11-1988. Συνόδευε συνέντευξη που είχε πάρει από τον Άκη η Πόλυ Κρυμνιώτη. Το σχετικό απόκομμα είχε κρατήσει και μας το προσέφερε ο ευγενικός φίλος Ιγνάτιος Αβαγιανός. Ζητάμε συγνώμη και από τον ίδιον και από τούς αναγνώστες.

Μια και αναφερθήκαμε στο τεύχος 27, αξίζει ίσως τον κόπο να διευκρινίσουμε κα κάτι άλλο: Ναι! η φωτογραφία του Σαββόπουλου μοιάζει πολύ με την πασίγνωστη φωτογραφία του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, την οποία και παραθέτουμε. Αυτό που έχει αξία να πούμε είναι οτι το δικό μας εξώφυλλο δεν ήταν "στημένο", όπως λέμε. Δεν τη σκηνοθετήσαμε. Έγινε τυχαία.

Τώρα και στα δύσκολα: Πότε θα βγεί νέο τεύχος του περιοδικού; Έλα ντέ! Εύκολο είναι, στην κατάσταση που - όλοι - βρισκόμαστε;

(Στην πρώτη φωτογραφία: Μπιθικώτσης, Ακης, Β. Περπινιάδης, Ν. Καρανικόλας, Μπακάλης)

Ο υπόκοσμος της TV

2010-10-24T01:47:00.002+03:00

Ένα από τα καλά της οικονομικής κρίσης θα είναι να ξεφτιλιστεί ακόμη περισσότερο η ιδιωτική τηλεόραση (την οποία προσπαθεί να μιμηθεί και η κρατική...). Μάλιστα θεωρείται πολύ πιθανό, ότι σύντομα θα κλείσει κι ένα κανάλι λόγω τών γνωστών παρανομιών με πλαστά τιμιλόγια και άλλα ανομολόγητα που έχουν κάνει οι ιδιοκτήτες του.
Φέτος το χειμώνα, με μικρές εξαιρέσεις, οι ιδιωτικοί σταθμοί επειδή στέρεψε το (δανεικό κι αγύριστο) χρήμα των τραπεζών, επειδή το κράτος δεν μπορεί πιά να δίνει στα κανάλια ανεγξέλεκτα το δικό μας χρήμα για να διαφημίσει το ανύπαρκτο έργο του, επειδή θα σταματήσουν ή έστω θα περιοριστούν οι αναθέσεις και οι προμήθειες στους ιδιοκτήτες των ιδιωτικών ΜΜΕ, που χρησιμοποιούσαν τους τηλεοπτικούς σταθμούς τους για να εκβιάζουν τους πολιτικούς, επειδή υπάρχουν και πολλά ακόμη "επειδή"..., οι καναλάρχες θα έλθουν αντιμέτωποι με το λογιστήριό τους. Τα νούμερα δεν βγαίνουν πιά. Το βλέπουμε ήδη στα προγράμματά τους: όλοι παίζουν τα λεγόμενα reality, στα οποία ξεμωραμένοι νεοέλληνες πάνε και γίνονται ρόμπες, γιατί είναι τα πιό φτηνά. Δεν έχουν λεφτά για σήριαλ, για καλές ταινίες και για κοστοβόρες εκπομπές. Δεν ξέρω πόσο θα αντέξουν να μεταδίδουν και μεγάλα δελτία ειδήσεων, γιατί κι εκεί πρέπει να πληρώνουν ένα σωρό κόσμο.
Είναι καιρός να μπεί μια τάξη. Η ιδιωτική ραδιοτηλεόραση είναι η ρίζα του κακού. Εκεί γίνονται αγοραπωλησίες συχνοτήτων, εκεί εκκολάπτεται η διαπλοκή, το ψέμα, η υποκρισία και προπαντός καλλιεργείται η κολακεία του νεοέλληνα-ακροατή, που...δεν φταίει σε τίποτα, αλλά φταίει μόνο και γιά όλα το κράτος.
Δυστυχώς, η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου, που έχει ρημάξει για μια ακόμη φορά μισθωτούς και συνταξιούχους εφαρμόζοντας μια εντελώς νεοφιλελεύθερη οικονομική πολιτική για την έξοδο από μια κρίση που πάνω απ΄όλα είναι κοινωνική, ηθική και πολιτική, δεν άγγιξε το πρόβλημα των ΜΜΕ. Κι αυτό, είναι ένα πολύ κακό δείγμα γραφής.

Γιαννάκης Αγγέλου - το τέλος

2010-10-18T23:00:00.008+03:00

Πέθανε χθές σε νοσοκομείο του Νιού Τζέρσι, στις ΗΠΑ, ο μπουζουξής Γιαννάκης Αγγέλου, σε ηλικία 74 ετών. Ήταν πολύν καιρό άρρωστος.

Ο Αγγέλου, ήταν αυτό που λένε παιδί θαύμα. Απ' ό,τι ξέρω πρωτοέπαιξε σε ηχογράφηση το 1953, σε ηλικία δηλαδή 17 ετών. Στα πάλκα είχε βγεί μερικά χρόνια νωρίτερα. Έχω δει φωτογραφία (δυστυχώς δεν την έχω) να παίζει με γνωστά ονόματα στο πατάρι, με κοντά παντελόνια.

Υπήρξε μεγάλο ταλέντο. Ο Κώστας Παπαδόπουλος που είναι πολύ φειδωλός σε χαρακτηρισμούς μου είχε πεί: "Αν είχε μυαλό ο Αγγέλου, θα μας είχε στείλει όλους βόλτα...".

Ως το 1963 που πρωτοέφυγε για την Αμερική, ο Γιαννάκης (του είχε μείνει το υποκοριστικό γιατί βγήκε πολύ νέος στο επάγγελμα και γιατί ήταν μικροκαμωμένος) είχε παίξει σχεδόν με όλους τους μεγάλους συνθέτες και τραγουδιστές σε κέντρα αλλά και σε δίσκους. Δύο από τα πολύ γνωστά τραγούδια στων οποίων την ηχογράφηση έχει πάρει μέρος είναι η "Ζιγκουάλα" (παίζει μόνος του) καί "Είμ' ένα κορμί χαμένο" (με τον Καλδάρα) και τα δύο με τον Στέλιο Καζαντζίδη.

Με τον Καζαντζίδη και την νεαρή Μοσχολιού πήγε το 1962 στην περίφημη περιοδεία του Στέλιου στην Αυστραλία, όπου ηχογράφησαν σε δεύτερη εκτέλεση μερικά θρυλικά σαρανταπεντάρια, που λίγοι συλλέκτες τα έχουν.

Κυκλοφορεί, χρόνια τώρα, κι ένα ανέκδοτο, σύμφωνα με το οποίο ο Αγγέλου ζήτησε από τον Κουλουριώτη, το 1963, να μπεί το όνομά του στη μαρκίζα του μαγαζιού... πάνω από του Καζαντζίδη, αλλοίως θα έφευγε για την Αμερική. "Να πάς στο καλό, Γιαννάκη μου", ήταν η απάντηση του μαγαζάτορα.

Σε κάθε περίπτωση, αυτό που έχει σημασία είναι οτι ο Γιαννάκης Αγγέλου υπήρξε ένας σπουδαίος εκτελεστής, με καθαρή και γεμάτη πενιά, με δεξιοτεχνία και νεύρο. Αυτές οι αρετές του φαίνονται σε πολλά κομμάτια που ηχογράφησε στην Φίλιπς, πολλές φορές μαζί με τον Γιώργο Τσιμπίδη.

Στην Αμερική έζησε μια μάλλον άτακτη και περιπλανώμενη ζωή, την οποία προφανώς ο ίδιος είχε επιλέξει, επιλέγοντας με τον τρόπο αυτόν και τον άδοξο θάνατό του.

(Έβαλα όλες τις φωτογραφίες που είχα πρόχειρες γιατί ο Αγγέλου ήταν σχεδόν άγνωστος στο ευρύ κοινό. Οι λεζάντες τους: Πάνω δεξιά, παιδάκι, με τον Ανέστη Αθανασίου και τον Τάκη Μπίνη. Πάνω αριστερά: Με την Άννα Χρυσάφη. Κάτω δεξιά: ο άλλος μπουζουξής είναι ο Στέλιος Ζαφειρίου. Κάτω αριστερά: Από την ταινία "Κυρία Δήμαρχος με τον Καζαντζίδη τη Μαρινέλα, τον Μέμο Κυριαζή, τον Γιώργο Κουλαξίζη, τον Στέλιο Χρυσίνη και τον Στέλιο Λαζάρου.

Τι ανοησία!...

2010-10-18T01:11:00.002+03:00

Οι εκπομπές του Σπύρου Παπαϊωάννου, που όπως λέγαμε σε προηγούμενη δημοσίευση ξαναπαίζονται από Δευτέρα έως και Πέμπτη στο Δεύτερο πρόγραμμα της κρατικής ραδιοφωνίας, δεν αναφέρονται πουθενά στο πρόγραμμα του επίσημου περιοδικού "Ραδιοτηλεόραση" της ΕΡΤ. Έχουν ενταχθεί ως ..."ένθετο" σε εκπομπή άλλου παραγωγου από 11.30 ως τις 12 τα μεσάνυχτα. Κι ως εκεί, ας πούμε καλώς. Αλλά κάποιος που διαβάζει τα ραδιοφωνικά προγράμματα πώς θα την βρεί;
Είναι εντελώς ανόητοι εκεί στην ΕΡΤ; Δεν έχουν ιδέα ποιός είναι ο Σπύρος Παπαϊωάννου και πόσο σημαντικές είναι οι εκπομπές του (που πρωτοπαίχτηκαν στις αρχές της δεκαετίας του '80 και τίς έψαχνε τόσος κόσμος); Ας μάθουν λοιπόν οτι είναι από τις σημαντικότερες που μετέδωσε η έρμη η ΕΡΤ σε όλη την ιστορία της.

Το μπουζούκι

2010-10-03T00:49:00.004+03:00

Στίς παλιότερες δεκαετίες, οι μπουζουξήδες (Μάρκος, Τσιτσάνης, Παπαϊωάννου, Χιώτης...) ήταν οι αρχηγοί στα κέντρα διασκεδάσεως. Σιγά σιγά, οι τραγουδιστές πήραν το πρώτο ρόλο, αλλά το μπουζούκι και οι μπουζουξήδες εξακολουθούσαν να έχουν - ουσιαστικά και τυπικά - ηγεμονικό ρόλο στην ορχήστρα. Τις δυο τελευταίες δεκαετίες χάθηκε κι αυτό: Το μπουζούκι απαξιώθηκε σε μεγάλο βαθμό, πέρασε σε μικρότερους ρόλους.
Δυο τρείς εξαιρετικοί μπουζουξήδες/συνθέτες (όπως ο Νικολόπουλος κι ο Πολυκανδριώτης) έκαναν απεγνωσμένες προσπάθειες να παραμείνουν συγκροτηματάρχες, χρησιμοποιώντας όμως τραγουδιστές με μικρότερη δημοτικότητα. Δεν κατάφεραν σπουδαία πράγματα.
Το μπουζούκι υπάρχει πλέον μόνο στα ρεμπετάδικα και σε κάποια κάπως περιθωριακά μπουζουξίδικα.
Όμως, εδώ και δυο τρία χρόνια, κάποιοι νεότεροι σολίστες του οργάνου (παράλληλα με τις άλλες δουλειές τους τα ΠαρασκευοΣάββατα) προσπαθούν να ξαναδώσουν στο μπουζούκι άν όχι κάτι από την παλιά του αίγλη, τουλάχιστον μια κάποια σοβαρή παρουσία στο μουσικό γίγνεσθαι. Παίρνουν έναν κιθαρίστα, άντε και μια τραγουδίστρια καί πάνε σε μικρά μαγαζιά, σε μεζεδοπωλεία, σε ταβερνάκια, σε μπαράκια, ακόμη και σε πιτσαρίες και παίζουν τα τραγούδια που τους αρέσουν και που φαίνεται οτι αρέσουν και σε πολλούς παλιούς και νέους θαμώνες. Και στα μαγαζιά αυτά, παίζουν και τα ταξίμια τους και τα σόλα τους, ανεβαίνει και κανένας πελάτης ή κανένας συνάδελφός τους, με αποτέλεσμα, πολλές φορές να μπορεί να ακούσει κανείς ωραία παιξίματα, λιγότερο γνωστά τραγούδια και να πληρώσει και λίγα χρήματα - μέρες που ζούμε.
Ενδεικτικά αναφέρω, οτι παίζουν κάθε Δευτέρα,
-Στο Εικοσιπενταράκι στο Χολαργό ο Βασίλας με το Νώε,
-Στο Επί Κεραμεικώ ο Βλάχος
-Στο Παρεάκι, στην Κωλέτη, ο Δουμουλιάκας.
(Το θέμα του μπουζουκιού είναι πολύ μεγάλο και θα επανέλθουμε σύντομα...)

Αποχαιρετισμός

2010-10-01T03:49:00.002+03:00

Να αποχαιρετήσουμε και τη Δούκισσα, την εξαιρετική τραγουδίστρια, που πέθανε την Πέμπτη το πρωί και κηδεύεται το Σάββατο στη 1 το μεσημέρι στο Πρώτο Νεκροταφείο της Αθήνας. Η Δούκισσα απολάμβανε μεγάλης εκτίμησης στον επαγγελματικό της χώρο, ήταν σοβαρή και πολύ ειλικρινής. 'Εκανε μεγάλη καριέρα από το το 1957 που την έβγαλαν ο Χρυσίνης και ο Χιώτης μέχρι πολύ πρόσφατα, που την κατέβαλε τελικώς ο καρκίνος. Το 1958 είπε σε δίσκο ένα από τα πρώτα τραγούδια του Ακη Πάνου, το "Μια βραδιά καταραμένη", όπου παίζει κι ένα καταπληκτικό ταξίμι ο Στέλιος Μακρυδάκης.

Θα την θυμόμαστε με εκτίμηση και αγάπη.

(Στη φωτογραφία με τον Λάκη Μπαλή και τον Γιάννη Παπαδόπουλο)

Αθωώνουν τους κλέφτες με την "περαίωση"

2010-09-18T02:01:00.004+03:00

Είπαμε να βάλουμε ένα χέρι όλοι, μήπως και γλυτώσουμε τα χειρότερα (υπάρχουν, άραγε;): Δεχτήκαμε τη μείωση μισθών και συντάξεων, το κόψιμο τών δώρων, την αύξηση του ΦΠΑ και τών άλλων έμμεσων φόρων, την επερχόμενη αύξηση της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης και τόσα άλλα... Αλλά αυτό που κάνουν τώρα με την "περαίωση" δεν μπορούμε να το χωνέψουμε με τίποτα. Αθωώνουν και επιβραβεύουν τους κλέφτες που χρωστάνε δις στο δημόσιο και βάζουν όλους εμάς που πληρώνουμε χρόνια αγόγγυστα τους φόρους μας να τους δώσουμε κι άλλα με την περαίωση. Επειδή οι πολιτικοί είναι γελοίοι και ανίκανοι και επειδή ο κρατικός μηχανισμός είναι άρωστος και αναποτελεσματικός θα την πληρώσουν πάλι οι μικροί; Δεν το βλέπουν οτι πια ξεχείλισε το ποτήρι; Ότι διαλύουν την ελληνική κοινωνία και οτι από μια τέτοια κοινωνία δεν έχουν να περιμένουν ούτε έσοδα ούτε τίποτα καλό; Είναι τόσο, μα τόσο άσχετοι;

Στέλιος Καζαντζίδης

2010-09-15T01:56:00.008+03:00

http://www.youtube.com/watch?v=OHAzQNbmkWw&translated=1

(Ο Στέλιος με τη Σεβας Χανούμ, αρχές της δεκαετίας του '50. Η φωτογραφία από το: stelioskazantzidis.blogspot.com)

ΡΕΜΠΕΤΑΔΙΚΑ

2010-08-31T20:18:00.002+03:00

Έχουν σχεδόν ολοκληρωθεί τα σχήματα για το χειμώνα στα λεγόμενα ρεμπετάδικα. Σύμφωνα με σχετικές - ανεπίσημες - πληροφορίες:
ΑΘΗΝΑΙΙΣΣΑ. Δ. Κοντογιάννης, Θ. Στίγγα, Β.Λιόλιος στο μπουζούκι
ΑΠΤΑΛΙΚΟ. Μ. Δημητριανάκης, Αντ. Αινίτης, Β. Ζήλου
ΜΑΓΙΟΠΟΥΛΑ. Β. Κορακάκης
ΠΕΡΙΒΟΛΙ Τ' ΟΥΡΑΝΟΥ. Μπ.Τσέρτος
ΤΑΞΙΜΙ. Στ. Βαμβακάρης, Ν. Τατασόπουλος, Εβελίνα Αγγέλου
ΤΖΙΒΑΕΡΙ. Μπ. Γκολές, Αγάθων Ιακωβίδης, μπουζούκι Γιάννης Παπαβασιλείου-Βλάχος.
1002 ΝΥΧΤΕΣ. Κ. Παπαδόπουλος, Μαριαστέλλα Τζανιδάκι.
Αν εντοπίσουμε κανα ενδιαφέρον μπουζουξίδικο θα υπάρξει καινούργια ανάρτηση προσεχώς.

Θρύλοι του δημοτικού τραγουδιού

2010-08-25T01:46:00.002+03:00

Το Σάββατο 28 Αυγούστου
- Στη Στεφάνη (Κρώρα), στα Δερβενοχώρια (κοντά στην Ελευσίνα) η Σοφία Κολητήρη και ο Κώστας Σκαφίδας, νομίζω σε διαφορετικά μαγαζιά.
- Στο Ακόντιο της Βοιωτίας, 20 χιλιόμετρα βόρεια από τη Λειβαδιά, η Φιλιώ Πυργάκη.
(Για κάποιους από μας που αγαπάμε το στεριανό δημοτικό τραγούδι, οι τραγουδιστές αυτοί είναι, κυριολεκτικά, ανεπανάληπτοι... Φωνές μπορεί να ξαναβγούν, αλλά τόσο μεγάλοι καλλιτέχνες που να κουβαλάνε στα κύταρά τους και όλο το φορτίο μιας μεγάλης μουσικής ιστορίας φοβάμαι οτι δεν θα ξαναβγούνε. Και μακάρι να πέσω έξω.
Γ.Ι.Κ.

Ξαναπαίζονται οι εκπομπές του Σπύρου Παπαϊωάννου

2010-08-24T01:39:00.003+03:00

Ευτυχώς, οι μοναδικές εκπομπές που έκανε ο συλλέκτης και σπουδαίος φιλόμουσος Σπύρος Παπαϊωάννου, πριν από σχεδόν 30 χρόνια, στο κρατικό ραδιόφωνο, διασώθηκαν. Και θα αρχίσουν να ξαναπαίζονται άπό την ερχόμενη Δευτέρα 30 Αυγούστου.
Οι εκπομπές, με τίτλο "Το ρεμπέτικο τραγούδι", θα μεταδίδονται Δευτέρα έως και Πέμπτη, κάθε βράδυ απ' τις 11.30 ως τις 12 στο Δεύτερο Πρόγραμμα της ΕΡΑ.
Επί πολλά χρόνια, στους κύκλους των ρεμπετόφιλων, οι εκπομπές του Σπύρου είχαν γίνει ένας θρύλος. Κάποιοι είχαν ηχογραφήσει μερικές, κάποιοι νεότεροι άκουγαν από τους παλιούς για τη γνώση και την εγκυρότητα του παραγωγού τους και να που τώρα, δίνεται η ευκαιρία να τις ξανακούσουμε. Να ακούσουμε τις ακριβείς πληροφορίες, τα σοβαρά σχόλια και τίς δυσεύρετες ηχογραφήσεις που έχει μαζέψει ο Σπύρος Παπαϊωάννου εδώ και σχεδόν έξη δεκαετίες - από την εποχή που ήταν έφηβος στην Ακτή Ξαβερίου και αγόραζε τους δίσκους των 78 στροφών τους οποίους για δεκαετίες ολόκληρες δεν είχε κανένας άλλος... Και - πρέπει να τό τονίσουμε αυτό - δεν κράτησε ποτέ γιά τον εαυτό του!

Μούρτζινος, μπουζουκι

2010-08-23T17:05:00.002+03:00

Ο φίλος οργανοποιός από τη Λακωνία Γιαννης Τσουλόγιαννης μας ενημέρωσε για την ύπαρξη του εικονιζόμενου μπουζοκιού, το οποίο έχει κατασκευάσει ο διασημότερος Έλληνας οργανοποιός Δημήτριος Μούρτζινος στα τέλη του 19ου ή τις αρχές του 20ου αιώνα. Για όποιον ενιαφέρεται ειδικότερα, το blog του Τσουλόγιαννη είναι trixorda.blogspot.com.

Έντεχνη καψούρα

2010-08-20T02:02:00.002+03:00

Κάποιοι απ' τους "έντεχνους", που μας έχουν κάνει να πλήξουμε ώρες ατέλειωτες με την "ποιότητα" και που περιφρονούν τα "λαϊκά" και τα "σκυλάδικα", κάθε τόσο καταφεύγουν στο λαϊκό και μάλιστα στο καψούρικο και στο κερατο-τράγουδο (όπως λέει τα τραγούδια της "παρανομίας" ο Κώστας Παπαδόπουλος). Ακουγα προχτές το "Αγόρι μου" του Βοσκόπουλου, να το ερμηνεύει η Φωτεινή Δάρα, το Σώσε με του Καρβέλα με τον Μπάση (τόχει πει και η Καννά), αφήστε τον "ύμνο της απιστίας" Ιστορία μου αμαρτία μου του Μανισαλή, που τόχουν κατά καιρούς τραγουδήσει η Αλεξίου, η Αρβανιτάκη και δεν θυμάμαι πόσες άλλες...
Εκεί που φτύνανε.

ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ, ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ

2010-08-13T19:13:00.002+03:00

Για όσους είμαστε στην Αθήνα, θυμίζω: αύριο Σάββατο το βράδυ στο Πολυδένδρι, ο Μάκης Χριστοδουλόπουλος και η Βάσω Χατζή σε λαϊκοδημοτικό πρόγραμμα.
Σε όλη την Ελλάδα, αυτές τις μέρες γίνονται εκατοντάδες πανηγύρια, άλλα καλά, άλλα μέτρια, άλλα χάλια. Εγγύηση είναι όπου έχει καλούς τραγουδιστές, καλούς μουσικούς και και καλά ψητά - αρνιά, γουρουνόπουλα κτλ.

FACEBOOK

2010-08-08T19:56:00.002+03:00

Επανερχόμαστε στο θέμα του facebook, επειδή πολλοί γνωστοί και φίλοι - και μάλιστα κάποιοι πολύ στενοί μας φίλοι - ζητούν μια επικοινωνία μέσω αυτού του τρόπου.
Η απάντηση είναι οτι το περιοδικό δεν έχει σχετική σελίδα - αν το λέμε σωστά - στο facebook για πολλούς λόγους, ο βασικότερος των οποίων είναι οτι δεν υπάρχει διαθέσιμος χρόνος και για την ασχολία αυτή. Έχουμε ήδη ένα site (laikotragoudi.gr) που υπολειτουργεί (ακόμη δεν έχουμε "ανεβάσει" το τεύχος 27, το οποίο σημειωτέον στις 25 του μηνός θα μαζευτεί και από την επερχία) κι έχουμε και αυτο το blog, στο οποίο βρίσκεστε τώρα. Μέσω του blog σας ενημερώνουμε για το περιοδικό και για κάποια άλλα θέματα.
Όποιος θέλει να επικοινωνήσει μαζί μας υπάρχει φυσικά και το Email laikotra@yahoo.gr
Ίσως κάποιοι στο πρόσφατο παρελθόν να μπερδεύτηκαν με μια σελίδα που έφτιαξε στο facebook ένας φίλος μας. Αλλά αυτό ήταν δική του πρωτοβουλία και το φιλοξενούσε στην προσωπική του ιστοσελίδα. Τώρα δεν υπάρχει κι αυτό.
Αφαπητοί φίλοι, υπάρχει και το τηλέφωνο, υπάρχουν και τα γράμματα, υπάρχει και η απευθείας επαφή. Το γραφείο το περιοδικού τα απογεύματα είναι ανοιχτό. Κάντε ένα τηλέφωνο κι ελάτε να τα πούμε όσοι είσαστε κοντά.
Εν πάση περιπτώσει έχουμε πολλά να πούμε, αλλά για την ώρα είμαστε στην καρδιά των διακοπών και ας αναβάλουμε κάποια πράγματα για τον Σεπτέμβρη. Πάντως, το γραφείο λειτουργεί όλον τον Αύγουστο. Είμαστε στην Αθήνα.
Υγεία και χαρά σε όλους!...

ΤΑΜΠΟΥΡΑΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ, ΒΙΒΛΙΟ

2010-08-08T01:02:00.003+03:00

Ο οργανοποιός Νίκος Φρονιμόπουλος εξέδωσε ένα σημαντικό βιβλίο για τον ταμπουρά του στρατηγού Μακρυγιάννη και για τον οργανοποιό του 19ου αιώνα Λεωνίδα Γαϊλα. Ο Φρονιμόπουλος επισκεύασε τον - φυλασσόμενο εδώ και πολλές δεκαετίες στο Εθνολογικό Μουσείο (Παλιά Βουλή) - ταμπουρα του στρατηγού και κατέγραψε ιστορικά και τεχνικά στοιχεία με γνώση και σοβαρότητα.
Ανάμεσα στα πάρα πολλά - τις περισσότερες φορές, ανεύθυνα, φλύαρα και επιπόλαια - βιβλία που κυκλοφορούν τα τελευταία χρόνια για το ελληνικό τραγούδι, το βιβλίο του Φρονιμόπουλου ξεχωρίζει.

Λάκης Καρνέζης

2010-08-03T16:15:00.003+03:00

Λίγο πριν επιστρέψει στην καινούργια του πατρίδα, τη Νορβηγία, ο αξιαγάπητος φίλος και σπουδαίος μουσικός Λάκης Καρνέζης μας έπαιξε ένα βράδυ με πολύ καλή διάθεση μπουζούκι σε φιλικό σπίτι. Ανάμεσα στα άλλα, τραγούδησε ο ίδιος πολύ εκφραστικά το υπέροχο τραγούδι του Μάρκου Βαμβακάρη "Τι μ' ωφελούν οι Άνοιξες".

Φίλε Λάκη, σ' ευχαριστούμε. Να είσαι γερός και δυνατός.

(Στη φωτογραφία - του Βασίλη Κορδάτου - είκονίζονται, εκτός από τον Καρνέζη, η Βούλα Γκίκα, η Ναυσικά Γεραμάνη και ο Μήτσος, ο ιδιοκτήτης του ομώνυμου ουζερί στο Χαλάνδρι)

Πάει κι ο Μίμης

2010-07-10T23:35:00.002+03:00

Πέθανε ξαφνικά, από καρδιά, σήμερα στην Καρδίτσα ο τραγουδιστής Μίμης Γκιουλέκας, σε ηλικά 65 ετών. Η κηδεία του θα γίνει αύριο Κυριακή 11 Ιουλίου στις 4 το απόγευμα στη γεννέτειρά του τον Παλαμά, του νομού Καρδίτσας.

Ο Μίμης είχε δικό του μαγαζι λίγο έξω από την πόλη της Καρδίτσας και εμφανιζόταν εκεί όλο τον περασμένο χειμώνα. Υπήρξε από τους πιό αυθεντικούς ερμηνευτές του "μάγκικου" τραγουδιού, το οποίο μπόρεσε να επιβιώσει, ως ένα παρακλάδι του ρεμπέτικου ως τις μέρες μας.

Αντίο, Μίμη.

Μαζεύουμε το τεύχος

2010-07-08T17:18:00.002+03:00

Το τεύχος 27 του περιοδικού "Λαϊκό Τραγούδι" αποσύρεται αύριο Παρασκευή από τα περίπτερα της Αθήνας και του Πειραιά και θα το βρίσκετε μόνο σε βιβλιοπωλεία και στο Music Corner.

Στην υπόλοιπη Ελλάδα - λόγω καλοκαιριού και διακοπών - θα υπάρχει σε περίπτερα, ψιλικατζίδικα και λοιπά σημεία πώλησης εντύπων ως τις 25 Αυγούστου.

Βιβλία

2010-06-29T01:39:00.004+03:00

Το περιοδικό "Λαϊκό Τραγούδι" έχει εκδώσει ως τώρα 4 βιβλία των οποίων το περιεχόμενο ήταν απόλυτα συγγενές με το το αντικείμενο του περιοδικού: Τα "Άπαντα" του Τσιτσάνη, "Ο Μάρκος και η Λαϊκότητα", "Βασίλης Τσιτσάνης 1946" και "Οκτώ Λαϊκά Πορτραίτα".

Τώρα βγάλαμε ένα ακόμη μικρό βιβλιαράκι, ένα αθηναϊκό αστυνομικό μυθιστόρημα, στο κλίμα των βιβλίων τσέπης της δεκαετίας του '60, με τίτλο "Σαμπουάν και ρίμελ". Σκοπεύουμε να συνεχίσουμε αυτή την προσπάθεια με λαϊκά αναγνώσματα, κάθε φορά που πέφτει στην αντιληψή μας κάτι ενδιαφέρον.

Το νέο βιβλιαράκι έχει γράψει η Άννα Δάρδα-Ιορδανίδου και από αύριο μεθαύριο θα είναι στα βιβλιοπωλεία. Είναι 160 σελίδες και η τιμή του 6,5 ευρώ.

ΑΡΝΑΟΥΤΑΚΗΣ

2010-06-18T00:01:00.002+03:00

Ο Βαγγέλης Αρναουτάκης επέστρεψε με λαϊκά τραγούδια στον "902 Αριστερά στα FM". Η εκπο0μπή του με τίτλο "Για ρεμπέτες και για φίλους" παίζεται κάθε Πέμπτη 10-12 το βράδυ. Ο Αρναουτάκης έχει και τα δύο χαρίσματα. Είναι βαθύς γνώστης είναι και μερακλής.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΙΑΣ

2010-06-13T02:26:00.002+03:00

Πέθανε σήμερα Σάββατο 12 Ιουνίου ο πολύ καλός στιχουργός και καλός φίλος Γιώργος Πιάς από ανακοπή σε ηλικία 63 ετών. Η κηδεία του θα γίνει Κυριακή στις 11 το πρωϊ στη γενέτειρά του τη Ναύπακτο

ΓΙΑ ΤΑ CD ΚΑΙ ΤΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ

2010-06-13T01:42:00.002+03:00

Εδώ και αρκετά χρόνια, οι εφημερίδες, τα περιοδικά, τα κάθε λογής "έντυπα", αλλά και τα...χαρτόνια δίνουνε τάχαμου δώρα CD. Στην πραγματικότητα πουλάνε φτηνά CD, τα οποία πολλοί αγοραστές παίρνουν πετώντας το έντυπο. Έχουν γεμίσει τα ράφια στα σπίτια από τέτοια δισκάκια (CD και DVD) που οι αγοραστές τους τα πιό πολλά δεν τα έχουν ακούσει ή δεν τα έχουν δεί ποτέ.
Οι εταιρίες δίσκων με τον τρόπο αυτόν έχουν ευτελίσει το προϊόν τους, με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν να κλείσουν. Μπροστά στο άμεσο κέρδος δεν υπολογίζουν οτι στο μέλλον δεν θα έχουν τί να πουλήσουν. Τα δισκοπωλεία περνάνε δύσκολες μέρες και χρόνο με το χρόνο κλείνουν.
Η ΑΕΠΙ, που υποτίθεται οτι προστατεύει τα πνευματικά δικαιώματα των δημιουργών έχει κάνει συμφωνίες και ρυθμίσεις με τους μεγαλοεκδότες και εισπράττει πολύ λιγότερα χρήματα από τα έντυπα, σε σχέση με το τι θα εισέπραττε αν τα CD πουλιόντουσαν στην κανονική αγορά.
Το χειρότερο είναι οτι το κράτος, που είναι στα πρόθυρα της πτώχευσης, χάνει μεγάλα έσοδα, αφού επιτρέπει να πουλιούνται τα CD των εφημερίδων με ΦΠΑ 5% αντί του κανονικού 21%, διότι υποτίθεται οτι αγοράζεις την εφημερίδα, που έχει χαμηλή φορολογία, και οτι το CD που συνοδεύει την έκδοση είναι δώρο. Όμως δεν είναι! Δείτε τίς φημερίδες χωρίς CD ποιά τιμή έχουν και δείτε και όσες περιέχουν στο σελοφάν τα "δωράκια". Έχουν διπλάσια τιμή. Άρα δεν είναι δώρο! Η διαπλοκή και η φαυλότητα σε όλο της το μεγαλείο!
Ποιός ξέρει πόσα άλλα τέτοια γίνονται στο άθλιο ελληνικό κράτος με αποτέλεσμα να φαληρίσει.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ 1: Στον πολιτισμένο κόσμο δεν υπάρχουν τέτοια πράγματα.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ 2: Και στο δικό μας περιοδικό "Λαϊκό Τραγούδι" βάζουμε CD, αλλά δεν έχουμε αντίρηση να πάει ο ΦΠΑ στο 21% και να εισπράττονται τα ποσοστά κανονικά από την ΑΕΠΙ. Έτσι κι αλλοιώς, εμείς είμαστε θύματα κραυγαλέων "ρυθμίσεων" αθέμιτου ανταγωνισμού.
ΣΗΜΙΕΩΣΗ 3: Ο ΦΠΑ 5% έχει μπεί στα έντυπα γιατί υποτίθεται οτι είναι πολιτιστικά προϊόντα (ο Θεός να τα κάνει). Έτσι, το πορνοDVD της Τζούλιας Αλεξανδράτου πουλήθηκε στα...περίπτερα (ως τι, άραγε;...) με ΦΠΑ 5%. Για να επαληθευτούν όσοι έλεγαν εμάς τους δημοσιογράφους πόρνες. Εξισωθήκαμε επιτέλους και θεσμικά.

1989 - 2010

2010-06-12T01:35:00.003+03:00

Το 1989, ο Μητσοτάκης, ως "αρχάγγελος της κάθαρσης" (ο Καραγκιόζης φούρναρης...) παρέπεμψε τον Ανδρέα Παπανδρέου στο ειδικό δικαστήριο. Στόχος βέβαια δεν ήταν η κάθαρση, αλλά το να γίνει ο ίδιος πρωθυπουργός. Έτσι, η όλη ιστορία μετατράπηκε σε κοροϊδία. Και το χειρότερο: πέρασε στον κόσμο το μήνυμα οτι "όλοι τα παίρνουνε", ότι οι πολιτικοί είναι διεφθαρμένοι και μένουν ατιμώρητοι και το χειρότερο: πως σε μια χώρα και σε μια κοινωνία σαν τη δική μας όποιος δεν είναι λαμόγιο είναι ή ανίκανος ή μαλάκας.
Στα χρόνια που ακολούθησαν και με τη συνδρομή της άθλιας ίδιωτικής τηλεόρασης εμπεδώσαμε όλοι το μήνυμα αυτό και το κάναμε πράξη σε πολύ μεγάλη έκταση. Η σήψη έφτασε σε τρομακτικά επίπεδα...Το αποτέλεσμα το βλέπουμε τώρα στην οικονομία.
Ήρθε λοιπόν σήμερα ή ώρα - 20 χρόνια μετά - που η σήψη έγινε γάγκραινα και άρχισαν να κόβονται πόδια και χέρια (δυστυχώς όχι αυτών που φταίνε) για να μην πεθάνει ο άρρωστος...Εξεταστικές και προανακριτικές επιτροπές, ομολογίες δωροδοκίας, θα στηθούν μάλλον και ειδικά δικαστήρια. Ο κίνδυνος είναι μεγάλος. Γιατί θα κληθούν να αποδώσουν δικαιοσύνη άνθρωποι που είναι και οι ίδιοι βουτηγμένοι στη λάσπη - μέ τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Οι προοπτικές δεν είναι καλές. Αν και τώρα δεν επιβληθεί το δίκαιο, αν δεν καθαρίσει στ' αλήθεια το τοπίο (ο τόπος θα αργήσει πολύ να καθαρίσει) θα έχουμε άσχημες εξελίξεις.

COLUMBIA

2010-06-03T03:28:00.003+03:00

Αναβλήθηκε η δεύτερη δίκη στο Συμβούλιο Επικρατείας για το θέμα της διάσωσης του εργοστασίου (και του ιστορικού χώρου) της Columbia, που επρόκειτο να γίνει στις 5 Μαϊου. Η νέα δικάσιμη ορίστηκε για την προσεχή Τετάρτη 9 Ιουνίου. Η πρώτη απόφαση του ΣτΕ ήταν κατηγορηματικά υπέρ της διατήρησης του εργοστασίου.
Στο μεταξύ, η "Πρωτοβουλία" των κατοίκων της Ριζούπολης, περιμένει ακόμη την απάντηση του υπουργού Πολιτισμού Γερουλάνου, από τον οποίον έχει ζητήσει συνάντηση από τις αρχές του περασμένου Απριλίου.

ΒΑΓΓΕΛΙΩ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗ

2010-06-01T02:59:00.002+03:00

Η κυρία Ευαγγελία Βαμβακάρη, σύζυγος του Μάρκου (από το 1942 ως το θάνατό του, το 1972) μπήκε τις τελευταίες μέρες στο νοσοκομείο. Την φροντίζουν, όπως πάντα, τα παιδιά της, ο Βασίλης, ο Στέλιος κι ο Δομένικος. Ευχόμαστε περαστικά.